globalizacja

No, sam już nie wiem. Może to ze mną jest coś nie tak?”. Założę się, że niejeden czytelnik stawiał sobie nieraz takie właśnie pytanie. Ja zadaję je sobie regularnie. Na przykład po jakiejś burzliwej rozmowie o gospodarce albo o polityce. Psychologowie radzą w takiej sytuacji zastanowić się, czy oto nie padamy ofiarą wyjątkowo perfidnej przemocy psychicznej. Zwanej w literaturze fachowej jako „gaslighting”. Gaszenie płomienia.

Politycy zmieniają spojrzenie na wolny rynek. Nierówności społeczne stają się najważniejszym problemem społeczno-gospodarczym. – Wstrząśnijmy globalizacją, nie poprawiajmy jej – mówił Ángel Gurría na corocznym spotkaniu ministrów krajów Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD), klubu krajów rozwiniętych, do których Polska dołączyła w 1997 r.

Globalizacja to proces, którego nie da się powstrzymać, nawet za pomocą protekcjonistycznej polityki gospodarczej, której zwolennikiem jest Donald Trump - mówił na regionalnym forum gospodarczym w Niesky, na wschodzie Niemiec, ekspert ekonomiczny Ulrich Kater.

Patriota gospodarczy – czy też konsument aspirujący do miana świadomego i dojrzałego – staje dziś przed nie lada wyzwaniem. W dobie bezprecedensowej globalizacji gospodarczej, rosnących międzynarodowych współzależności, komplikacji tzw. łańcuchów wartości, stwierdzenie, który produkt jest polski, a który nie, coraz częściej graniczy z niemożliwością. O ile względnie łatwo można sprawdzić strukturę własnościową producenta, to co z pozostałymi czynnikami wpływu firmy na otoczenie gospodarcze i społeczne? Jak na przykład traktować polskiego przedsiębiorcę, który produkuje (a więc tworzy miejsca pracy) poza krajem, a podatki płaci na Cyprze, w relacji do jego zagranicznego konkurenta, który wprawdzie wyprowadza większość zysku za granicę, ale lojalnie wspiera budżet Rzeczypospolitej i nad Wisłą też zatrudnia ludzi?

O tym, że nie zgadzamy się, by obca popkultura zastępowała nasze tradycje. Bo mamy karpia, dziady i kulturę szlachecką! I o tym, czy jest sens opierać się tej globalizacji.

Niemiecki tygodnik "Der Spiegel" w materiale poświęconym sytuacji w Polsce zwraca w sobotę uwagę na rozczarowanie wielu Polaków pogrążoną w kryzysie Unią Europejską i ocenia, że rządzący od roku PiS obiecuje społeczeństwu ochronę przed globalizacją.

Najbliższe 10 miesięcy będzie czasem nerwowego wyczekiwania na wyniki kilku wyborów. Kluczowe znaczenie mają wybory prezydenckie we Francji i parlamentarne w Niemczech. Ważne będzie także referendum konstytucyjne we Włoszech. Porażka premiera Mattea Renziego może wpędzić Włochy w głęboki kryzys polityczny i ekonomiczny, a to może doprowadzić do wypchnięcia kraju z eurostrefy. Pilnie obserwowana powinna być też Austria, gdzie skrajna prawica może zdobyć urząd głowy państwa. To swoiste laboratorium Europy. Ten kraj jest jednocześnie Europą Zachodnią i Środkową.

Tak na dobrą sprawę globalny kryzys powinien być dawno zażegnany. Ale nie jest. Przypadek? Nie sądzę.

Po opublikowaniu krytycznych książek o współczesnym kapitalizmie („Kapitalizm drobnego druku”, „Inny kapitalizm jest możliwy”) spotykam się z czytelnikami, głównie z kręgów akademickich. Na ogół akceptują oni moje stanowisko. Ale nie wszyscy.

PKB globalnej gospodarki spowalnia. Dlaczego? I jak ten trend odwrócić? To może być naprawdę trudne. Światowe rządy znienawidziły globalizację i wcisnęły hamulec gospodarczego rozwoju: protekcjonizm

Protekcjonizm. Tym przerażającym słowem straszono nas długo. Zdecydowanie zbyt długo. Jednym z największych przekleństw minionych dekad było to, że handel międzynarodowy traktowano jak ulicę jednokierunkową. Co ja mówię ulicę?! Autostradę! Na której nie można się ani zatrzymać (bo rozjadą albo, w najlepszym wypadku, wyprzedzą), ani z niej zawrócić.