geopolityka

Żaden kraj europejski nie jest w stanie przeciwstawić się w pojedynkę potężnym graczom na arenie światowej. Siła rażenia Stanów Zjednoczonych, Chin, Rosji czy też części międzynarodowych korporacji, które dzięki procesom globalizacyjnym zyskały wiele formalnych i nieformalnych narzędzi wywierania nacisków politycznych, nawet dla Niemiec stanowi poważne wyzwanie. A co dopiero dla nas. Polska nie jest mocarstwem w żadnym możliwym tego słowa znaczeniu – ani ekonomicznym, ani kulturowym, ani militarnym. Nasze tupanie nogą na nikim nie wywrze wrażenia, może za to zirytować albo rozśmieszyć potencjalnych partnerów. Nie ulega wątpliwości, że zjednoczona i solidarna Europa jest korzystnym rozwiązaniem dla wszystkich państw Starego Kontynentu, dla Polski zaś szczególnie.

Prokurator Czarnogóry do spraw przestępczości zorganizowanej Milivoje Katnić zarzucił w poniedziałek Rosji i agentom jej służb specjalnych udział w spisku, którego celem, miało być zabicie w październiku ubiegłego roku czarnogórskiego premiera Milo Djukanovicia.

Administracja Donalda Trumpa wciąż znajduje się w stanie chaosu, a i Europa nie wydaje się zjednoczona. Na tym tle Rosja prezentuje się inaczej. Wygląda na zwinnego gracza o świetnej taktyce – mówi James Nixey, specjalista ds. relacji Rosji z Zachodem w brytyjskim Chatham House.

Sejm wysłuchał informacji Witolda Waszczykowskiego w sprawie zadań resortu dyplomacji na 2017 r.

Czy blok cywilizacyjny, do którego przystąpiliśmy, a który nadal stanowi rdzeń systemu międzynarodowego, przetrwa? A jeśli tak, to w jakiej formie? Niepewność wywołana początkiem prezydentury Donalda Trumpa sprawia, że Polska znalazła się poza światem kontrolowanego ryzyka i znanych scenariuszy, do których zdążyliśmy się przyzwyczaić po przystąpieniu do Sojuszu Północnoatlantyckiego i Unii Europejskiej. W czasie kampanii pojawiło się wiele zapowiedzi, które dla naszych decydentów powinny być ostrzeżeniem.

Harce pionków na syryjskiej szachownicy nie mają większego znaczenia, bo los kluczowych figur jest już przesądzony.

Przereklamowany sojusz z Brytyjczykami, nie tak złe, jak mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka, stosunki z Niemcami, sukces szczytu NATO, wyczekiwanie na Donalda Trumpa, chłód w relacjach ze słabnącymi instytucjami unijnymi – taki jest dotychczasowy bilans ministra Witolda Waszczykowskiego. Wczoraj szef dyplomacji przedstawił rządowi priorytety na 2017 r. Będą one podstawą drugiego sejmowego exposé ministra.

Na przyszły rok Rosja planuje 80-krotny wzrost przewozów wojskowych na Białoruś. Tak przynajmniej wynika z opublikowanych przez rosyjski resort obrony danych dotyczących planowanych przetargów na ten rodzaj transportu kolejowego. W tym roku przetargi opiewały na 50 wagonów ze sprzętem i/lub żołnierzami (dokumentacja nie mówi nic o rodzaju ładunku). W przyszłym roku mają to już być 4162 wagony.

Premier Beata Szydło i pięcioro ministrów jej rządu w Londynie zawierała wczoraj polityczny sojusz z Wielką Brytanią. Alians z jednym z najpotężniejszych państw na Starym Kontynencie mógłby być dobrym pomysłem, gdyby nie to, że jest to sojusz zawierany najwyżej na trzy lata – bo na tyle nasi dyplomaci oceniają okres, w którym Zjednoczone Królestwo pozostanie jeszcze formalnie członkiem Unii Europejskiej. I gdyby nie to, że w Londynie nie pojawiły się konkretne cegiełki wypełniające retoryczne ramy o strategicznym partnerstwie.

Ze względów strategicznych byłoby lepiej, gdyby Wielka Brytania pozostała w Unii Europejskiej. Wyjście Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej nie pozostanie bez wpływu na Wspólnotę. Bez Zjednoczonego Królestwa UE wciąż pozostanie największą strefą wolnego handlu na świecie, ale bez 65 mln Brytyjczyków nie będzie już można posługiwać się argumentem o „pół miliarda konsumentów”.

Związek skandynawski, sojusz międzymorza środkowoeuropejskiego czy zacieśnienie relacji między Rosją i Niemcami? Powrót granic, narodowych walut i wojen? Europa po rozpadzie UE na pewno byłaby mniej stabilna