frankowicze

Wątpliwości odnoszących się do dopuszczalności wniesienia skargi nadzwyczajnej przeciwko orzeczeniu mającemu naruszać prawo unijne - dotyczą pytania, które do Trybunału Sprawiedliwości UE skierował Sąd Najwyższy. Zapytanie skierowano na kanwie sprawy frankowiczów.

Rzecznik Finansowy wniósł do Sądu Najwyższego skargę nadzwyczajną związaną z kredytem frankowym; liczy, że będzie mógł pomóc innym konsumentom w podobnej sytuacji - poinformowało Biuro Rzecznika Finansowego w środowym komunikacie.

Wyrok z 2 września 2021 r. w sprawie C-932/19 podważa prawidłowość „automatycznego” upadku umów frankowych przez sądy krajowe. Jednocześnie wydaje się przesądzać o treści przyszłej uchwały polskiego Sądu Najwyższego.

Rozwija się praktyka orzecznicza polskich sądów w sprawach kredytów indeksowanych/denominowanych do kursu waluty obcej. Nadal silna jest tendencja, wątpliwa w świetle prawa unijnego i orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, do przyjmowania przez składy orzekające jednostronnie prokonsumenckiego stanowiska, skutkującego „uzłotowieniem” kredytu frankowego albo upadkiem takiej umowy zgodnie z „życzeniem i swobodnym wyborem” konsumenta. Pojawiają się jednak rozstrzygnięcia, zwłaszcza w sądach II instancji, które uwzględniają wytyczne wynikające z nowszego, znacznie bardziej zniuansowanego, wyroku TSUE z 29 kwietnia 2021 r. w sprawie C-19/20, a dotyczącego Banku BPH. Takie, w których np. zasądza się jedynie zwrot marży banku.

Osoby, które zdecydują się na ugodę, mogą liczyć na zmniejszenie kwoty pozostającej do spłaty.