etyka zawodowa

Tak jak na początku XX w. prawo zaczęło regulować ruch drogowy, tak teraz wkroczy do gabinetów terapeutycznych.

To sąd lekarski decyduje, czy opinie głoszone na konferencji naukowej naruszają zasady etyki i zasługują na karę dyscyplinarną. Jeżeli uczyni to zgodnie z obowiązującymi przepisami i rzetelnie uzasadni, wykładnia tych zasad jest obowiązująca – orzekł Sąd Najwyższy, utrzymując w mocy karę upomnienia nałożoną na znanego z kontrowersyjnych wypowiedzi prof. Jana Talara.

Jeśli sąd odwoławczy czyni inne ustalenia faktyczne niż ten I instancji, musi w uzasadnieniu wskazać, którym dowodom dał wiarę, a którym nie, i z jakich powodów – uznała Izba Dyscyplinarna SN (sygn. akt II DK 92/21).

"Myśmy zgłosili sędziów, którzy byli gotowi współpracować w ramach reformy wymiaru sprawiedliwości”, powiedział prawie rok temu z senackiej mównicy minister sprawiedliwości podczas debaty dotyczącej ustawy kagańcowej, której stosowanie zawiesił kilka miesięcy później Trybunał Sprawiedliwości w Luksemburgu.

Opis zarzucanego czynu w postępowaniu musi być bardzo dokładny, aby każdy wiedział, jakie działania są dozwolone, a jakie zakazane – stwierdziła Izba Dyscyplinarna SN (sygn. akt II DK 56/21). Rozpatrywała ona kasację radcy prawnej od wyroku Wyższego Sądu Dyscyplinarnego (WSD), który podtrzymał naganę orzeczoną przez sąd izbowy.

Izba Dyscyplinarna Sądu Najwyższego oddaliła kasację radcy prawnego ukaranego upomnieniem za naruszenie zasad informowania o własnej działalności (postanowienie z 11 lutego 2020 r., sygn. akt II DK 21/21). Prawnikowi zarzucono niestosowną formę promocji.

Zbyt kwiecisty język w pismach do sądu może mieć konsekwencje dyscyplinarne. Przekonał się o tym radca prawny, którego kasacja od decyzji o ukaraniu go za używanie niestosownych sformułowań w korespondencji sądowej nie została uwzględniona przez Izbę Dyscyplinarną Sądu Najwyższego.

Czy profesjonalny pełnomocnik, który udziela porad podatnikom, może jednocześnie pomagać skarbówce w zwiększaniu wpływów z podatków?

Nie można karać dyscyplinarnie sędziów za to, że nie zgadzają się z opinią na temat swojej pracy. Taka krytyka nie podważa autorytetu władzy sądowniczej.

W obiegowej opinii lekarze zawsze stają za sobą murem. Czasem jest inaczej, ale do wyrzucenia z zawodu nie może wystarczać samo podejrzenie.

- Nieporozumieniem jest krytykowanie adwokatów za to, że podejmują się obrony osób, które – zdaniem opinii publicznej – na obronę nie zasługują - mówi w rozmowie z DGP prof. dr hab. Jacek Giezek, adwokat, przewodniczący Komisji Etyki Naczelnej Rady Adwokackiej

Pełnomocnik nie może być rzecznikiem prasowym swojego klienta. Musi jednak odpierać stawiane mu zarzuty – czasem nie tylko w sądzie, ale i środkach masowego przekazu.

Radczyni prawna, która nie powiadomiła składu rozstrzygającego o upadłości konsumenckiej klienta, że wcześniej tę kwestię rozpatrywał inny sąd, naruszyła zasady etyki – uznał SN.

Pięć Okręgowych Rad Adwokackich (z Krakowa, Łodzi, Radomia, Siedlec i Wrocławia) we współpracy z Komisją Etyki Naczelnej Rady Adwokackiej łączą swoje siły i zapraszają do ogólnopolskiej dyskusji na temat etyki zawodu adwokata. Program konferencji jest zacny. Pięciu mężczyzn-organizatorów zaprasza wszystkich do posłuchania dziewięciu mężczyzn-prelegentów. Widocznie panowie nie słyszeli, że adwokatura jest (także) kobietą.

Kluczem do sukcesu na rynku usług prawniczych poza wiedzą merytoryczną będzie wysoko rozwinięta inteligencja emocjonalna.

Znalezienie równowagi między dbaniem o interes publiczny i swoich członków to największe wyzwanie, jakie obecnie stoi przed korporacjami prawniczymi

 Sędziowie z Ministerstwa Sprawiedliwości, członek Krajowej Rady Sądownictwa, rzecznik dyscyplinarny oraz jego zastępcy – tak pokrótce wygląda skład zespołu, który powstał przy ministrze sprawiedliwości i który ma mu doradzać w kwestiach dyscyplinarnych sędziów. Na czele grupy stoi Łukasz Piebiak, podsekretarz stanu w resorcie.

Zbigniew Ziobro bronił przed karą dyscyplinarną za pomawianie przełożonych zaufanego prokuratora, który dziś jest kandydatem do SN. Nie przeszkadza mu to teraz przywoływać do porządku śledczych krytykujących reformy.