ETPC

Bez słowa wyjaśnienia na temat powodów swej decyzji prezes Trybunału Konstytucyjnego Julia Przyłębska poinformowała ministra spraw zagranicznych, że kończy realizację postanowień porozumienia w sprawie tłumaczenia i udostępniania orzeczeń trybunału w Strasburgu.

Propagowanie szariatu wraz z wzywaniem do przemocy pozostaje poza ochroną wynikającą z europejskiej konwencji praw człowieka. Do takiego wniosku doszedł Europejski Trybunał Praw Człowieka, orzekając w sprawie ze skargi Belkacem, przeciwko Belgii (skarga nr 34367/14).

Europejski Trybunał Praw Człowieka w Strasburgu wydał w czwartek decyzję, z której wynika, że głoszenie dżihadyzmu nie mieści się w granicach wolności słowa i może podlegać karze. Rozstrzygnięcie dotyczy islamisty odsiadującego w Belgii wyrok 12 lat więzienia.

Odmowa wpisu na listę adwokatów nie narusza praw człowieka. Do takiego wniosku doszedł Europejski Trybunał Praw Człowieka w wyrokach w sprawie Jankauskas przeciwko Litwie (nr 2) (skarga nr 50446/09) oraz w sprawie Lekavičiene przeciwko Litwie (skarga nr 48427/09).

W Rosji zostało przyjęte na poziomie regionalnym (w latach 2003 i 2006) i federalnym (w 2013 r.) ustawodawstwo zakazujące tzw. propagandy homoseksualnej. W efekcie nowelizacji z 2013 r. do federalnego prawa wykroczeń wprowadzony został przepis, na mocy którego zakazane zostało „propagowanie wśród nieletnich nietradycyjnych zachowań seksualnych tworzących zniekształcony obraz równości miedzy tradycyjnymi i nietradycyjnymi zachowaniami seksualnymi”.

Europejski Trybunał Praw Człowieka odrzucił skargi prokuratorów zdegradowanych przez prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobrę. – Przyjmujemy tę decyzję z pokorą, choć jesteśmy zawiedzeni, że trybunał nie dopuścił do fazy sporu z rządem. Na pewno nie poddamy się, będziemy jeszcze analizować orzeczenie ETPC i wykorzystamy każdą drogę, aby zakwestionować wadliwe przepisy – mówi prok. Krzysztof Parchimowicz, prezes stowarzyszenia Lex Super Omnia.

 W wyroku z 6 czerwca 2017 r. w sprawie Erdinç Kurt i inni przeciwko Turcji (skarga nr 50772/11) Europejski Trybunał Praw Człowieka orzekł o niezwykle istotnej dla praktyki sądowej kwestii, jaką jest stosunek sądów do opinii biegłych.

 Taka konkluzja wynika z wydanego 30 maja 2017 r. wyroku Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w sprawie Davydov i inni przeciwko Rosji (skarga nr 75947/11). Sprawa ta dotyczyła wyborów lokalnych i krajowych. Grupa skarżących, z której część należała do opozycyjnej partii Spraverdlivaya Rossiya (SR), zarzuciła, że w trakcie liczenia głosów w wielu obwodowych komisjach wyborczych w Petersburgu na skutek ponownego przeliczenia głosów doszło do fałszerstw na korzyść prokremlowskiego ugrupowania Jedinaja Rossija (ER).

Pani Balsan jest obywatelką Rumunii. W 1979 r. wyszła za mąż, urodziła czwórkę dzieci. Według jej zeznań mąż stosował przemoc wobec niej i dzieci przez cały czas trwania ich małżeństwa. Brutalność mężczyzny nasiliła się w 2008 r. podczas postępowania rozwodowego, a po orzeczeniu o rozwodzie nie ustała. W tym okresie były mąż pobił skarżącą osiem razy. Jak wskazują raporty medyczne, za każdym razem obrażenia były tak poważne, że poszkodowana musiała spędzić od dwóch do 10 dni w szpitalu.

 Sąd ma pełne prawo odmówić obronie dostępu do utajnionych akt sprawy – uznał Europejski Trybunał Praw Człowieka.

 Brak dostępu do adwokata przez pierwsze dni aresztu nie stanowi naruszenia praw podejrzanego, jeśli nie był on w tym czasie przesłuchiwany – uznała Wielka Izba Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. O takim rozstrzygnięciu zadecydował fakt, że śledztwo przeprowadzono prawidłowo.

Statystycznie spada liczba niewykonanych przez Polskę wyroków Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. Ale wiele drażliwych dla rządu spraw wciąż pozostaje otwartych.

Od czasu do czasu pojawiają się doniesienia prasowe dotyczące obozów pracy przymusowej organizowanych na terenie Europy, również w Polsce. 30 marca 2017 r. Europejski Trybunał Praw Człowieka, na kanwie sprawy Chowdury i inni p. Grecji (skarga nr 21884/15), wypowiedział się na temat pracy przymusowej i traktowania przyjezdnych pracowników. Przypomniał też o obowiązkach państw członkowskich w tym zakresie.

Europejski Trybunał Praw Człowieka w Strasburgu wydał w czwartek wyrok, zgodnie z którym Rosja za "poważne niedociągnięcia" w związku z atakiem na szkołę w Biesłanie z września 2004 r. musi wypłacić rodzinom ofiar 3 mln euro. W ataku zginęły 334 osoby.

 Wykonywanie wyroków Europejskiego Trybunału Praw Człowieka przez polski rząd pozostawia wiele do życzenia. Zwłaszcza w newralgicznych sprawach, które wymagają naprawienia problemów strukturalnych, takich jak przewlekłość postępowań sądowych, przypadki trwającego nawet kilka lat tymczasowego aresztowania czy odpowiedzialność karna za zniesławienie.

ETPC tworzy standard orzeczniczy związany z odpowiedzialnością pośredników internetowych za treści publikowane w komentarzach. Po kontrowersyjnym wyroku w sprawie Delfi p. Estonii, w której uznał, że zarabiający na internetowym portalu pośrednik ponosi odpowiedzialność za treści publikowane w komentarzach, nawet jeśli usunął sporny wpis na podstawie dyrektywy o świadczeniu usług drogą elektroniczną, czym przyznał się niejako, że miał on charakter bezprawny.

 Podczas debaty nad budżetem Macedonii w 2013 roku część posłów opozycji zaczęła przeszkadzać w obradach i została usunięta z sali. Jednocześnie straż parlamentarna próbowała wyprosić przebywających na galerii dziennikarzy, proponując, aby przenieśli się w wyznaczone dla nich miejsce.

Obywatel Rumunii Alex Patrascu padł ofiarą prowokacji policyjnej. W lutym 2007 r. oficer w cywilu podszedł do niego w klubie nocnym w celu weryfikacji, czy zajmuje się on handlem narkotykami. Z późniejszych zeznań policjanta wynikało, że Patrascu stwierdził, że jest w stanie zdobyć wszelkiego rodzaju narkotyki, a po ich zakupie skontaktuje się z zamawiającym. W marcu 2007 r. zostało wobec niego wszczęte tajne postępowanie śledcze o handel narkotykami. Po kilku dniach Patrascu zadzwonił do policjanta, proponując mu zakup ecstasy. Policjant podjął próby kontaktu z rzekomym dealerem również w kwietniu i maju 2007 r. w celu umówienia miejsca na odbiór narkotyków.