ETPC

 Europejski Trybunał Praw Człowieka znów zajął się sprawą azerskiego opozycjonisty Ilgara Mammadova. Według władz miał się on dopuścić naruszenia porządku publicznego poprzez wzywanie do protestów oraz organizowanie oporu wobec działań policji.

Polski rząd nie ma obowiązku wypłacać im odszkodowania – uznał Europejski Trybunał Praw Człowieka.

Może jest to bardzo uproszczone spojrzenie, ale głęboko wierzę, że jeżeli państwo chce czegoś od obywatela, to musi mu to napisać. Nie w formie np. listy przesłanek należytej staranności, tylko ustawy - mówi w wywiadzie dla DGP Ireneusz Krawczyk, radca prawny.

Europejski Trybunał Praw Człowieka zakomunikował polskim władzom, że przyjął do merytorycznego rozpoznania skargi wdów niezgadzających się na ekshumację ich bliskich ofiar katastrofy smoleńskiej. Zrobił to, mimo że droga sądowa w Polsce nie została wyczerpana. Trybunał Konstytucyjny ciągle bowiem nie ocenił, czy brak możliwości odwołania się od decyzji prokuratury jest zgodny z ustawą zasadniczą.

Zdaniem skarżących zarządzenie ekshumacji wbrew woli bliskich oraz pozbawienie ich skutecznych środków odwoławczych naruszają m.in. ich prawo do prywatności i życia rodzinnego gwarantowane w Europejskiej Konwencji Praw Człowieka.

Trybunał w Strasburgu bada skargi bliskich dwóch ofiar katastrofy smoleńskiej na ich ekshumacje zarządzone przez prokuraturę. Trybunał zapytał polski rząd, czy ekshumacje były ingerencją w prawo bliskich do poszanowania prywatności.

Trybunał w Strasburgu pyta polski rząd, czy naruszeniem prawa do wolności opinii było skazanie Doroty Rabczewskiej na 5 tys. zł grzywny za obrazę uczuć religijnych dwóch osób poprzez określenie autorów Biblii, jako "naprutych winem i palących jakieś zioła".

 W dobie internetu sens utrzymywania ciszy wyborczej bywa podawany w wątpliwość. Europejski Trybunał Praw Człowieka przegapił okazję odniesienia się do tego zagadnienia na kanwie sprawy Dimitras i inni przeciwko Grecji (59573/09 i 65211/09). Skarga została bowiem uznana za niedopuszczalną.

 W 2016 r. przeciwko Polsce do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka skierowano 2424 wnioski, ale tylko w 29 sprawach wydano wyrok. Ta zadziwiająca dysproporcja nie dotyczy wyłącznie Polski. Kiedy spojrzymy na statystyki z lat ubiegłych, odkryjemy, że tylko niewielki procent wniosków trafia przed oblicze składu orzekającego, który ocenia sprawę od strony merytorycznej.

 Brak udziału adwokata w przesłuchaniu może stanowić naruszenie prawa do sądu. Taki wniosek wynika z wyroków Europejskiego Trybunału Praw Człowieka wydanych 5 września 2017 r. w sprawach Koç przeciwko Turcji (skarga nr 38907/09), Bozkaya przeciwko Turcji (skarga nr 46661/09) i Türk przeciwko Turcji (skarga nr 22744/07).

 Prawo polskie nie precyzuje, jaki skutek procesowy ma dla strony korzystne rozstrzygnięcie trybunału w Strasburgu. Do takich wniosków doszedł Sąd Najwyższy.

Nie ma żadnego powodu, dla którego 16-latek nie mógłby samodzielnie wnioskować o udzielenie informacji publicznej – uważa Tymon Radzik, znany małoletni aktywista, który postanowił skierować do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka skargę na naruszenie przez Polskę prawa człowieka do informacji.

Bez słowa wyjaśnienia na temat powodów swej decyzji prezes Trybunału Konstytucyjnego Julia Przyłębska poinformowała ministra spraw zagranicznych, że kończy realizację postanowień porozumienia w sprawie tłumaczenia i udostępniania orzeczeń trybunału w Strasburgu.

Propagowanie szariatu wraz z wzywaniem do przemocy pozostaje poza ochroną wynikającą z europejskiej konwencji praw człowieka. Do takiego wniosku doszedł Europejski Trybunał Praw Człowieka, orzekając w sprawie ze skargi Belkacem, przeciwko Belgii (skarga nr 34367/14).

Europejski Trybunał Praw Człowieka w Strasburgu wydał w czwartek decyzję, z której wynika, że głoszenie dżihadyzmu nie mieści się w granicach wolności słowa i może podlegać karze. Rozstrzygnięcie dotyczy islamisty odsiadującego w Belgii wyrok 12 lat więzienia.

Odmowa wpisu na listę adwokatów nie narusza praw człowieka. Do takiego wniosku doszedł Europejski Trybunał Praw Człowieka w wyrokach w sprawie Jankauskas przeciwko Litwie (nr 2) (skarga nr 50446/09) oraz w sprawie Lekavičiene przeciwko Litwie (skarga nr 48427/09).

W Rosji zostało przyjęte na poziomie regionalnym (w latach 2003 i 2006) i federalnym (w 2013 r.) ustawodawstwo zakazujące tzw. propagandy homoseksualnej. W efekcie nowelizacji z 2013 r. do federalnego prawa wykroczeń wprowadzony został przepis, na mocy którego zakazane zostało „propagowanie wśród nieletnich nietradycyjnych zachowań seksualnych tworzących zniekształcony obraz równości miedzy tradycyjnymi i nietradycyjnymi zachowaniami seksualnymi”.