ekonomia

XVIII Ogólnopolska Konferencja BGK dla Jednostek Samorządu Terytorialnego. Wydarzenie „Rola samorządów w budowaniu odporności” zgromadziła kilkuset przedstawicieli administracji samorządowej i rządowej, ekspertów, naukowców, praktyków, w tym gości z zagranicy. Dyskusje koncentrowały się wokół wyzwań stojących przed Polską lokalną i roli samorządów w budowaniu odporności państwa i społeczności.

Jak wygląda jakość polityk publicznych w Polsce i jak poprawić ich stan? Czy można powiedzieć, że jesteśmy państwem wiarygodnym z ekonomicznego punktu widzenia? Jak wypadliśmy na tle innych państw? W dniach 2–4.06 odbył się Europejski Kongres Finansowy – jedno z najważniejszych spotkań świata finansów w naszej części Europy. Drugiego dnia Kongresu poznaliśmy pierwsze wyniki IV edycji Indeksu wiarygodności ekonomicznej Polski. Sprawdźcie, gdzie wśród innych państw europejskich sytuuje się polska gospodarka.

Blisko trzech na czterech ankietowanych ocenia, że ma małą lub przeciętną wiedzę o ekonomii - wynika z badania zrealizowanego na zlecenie Fundacji Warszawski Instytut Bankowości i Fundacji GPW. Polakom brakuje m.in. wiedzy na temat giełdy, działalności banków i kosztów związanych z kredytami.

Polska ma jedną z najszybciej rozwijających się gospodarek na świecie. Stało się to dzięki instytucjonalnej transformacji, którą kraj przeszedł po oderwaniu się od Związku Sowieckiego – mówi Daron Acemoğlu, który zdobył Nagrodę Nobla w dziedzinie ekonomii w 2024 roku właśnie za pokazanie, jak instytucje wpływają na zamożność – albo niedostatek – narodów. Noblista był gościem specjalnym Jubileuszu 35-lecia Krajowej Izby Gospodarczej.

Bywa, że niewidzialna ręka wolnej gospodarki potrzebuje korekty.

Ekonomiści zwykli dzielić produkt krajowy brutto na wynagrodzenie pracy (pensje) i wynagrodzenie kapitału (oprocentowanie). Przez lata przyjmowano, że jest to model obrazujący wydatkową stronę PKB, w której relacja między wynagrodzeniem kapitału i pracy jest wyznaczana przez technologiczne uwarunkowania gospodarki. W połowie ubiegłego wieku sądzono nawet, że proporcja ta jest z grubsza stała: dwie trzecie wartości przyznawano pracy, zaś jedną trzecią kapitałowi – takie podejście znalazło nawet odzwierciedlenie w jednym z faktów Kaldora z 1961 r.

Czy faktycznie ojcowie są mocniej związani z synami? Tej odpowiedzi szukają też ekonomiści.

Czy bylibyśmy w stanie zgadnąć, na kogo głosuje dana osoba, znając jedynie jej charakterystykę społeczno-ekonomiczną?

O tej porze roku zawsze prezentuję wyniki autorskiego i subiektywnego rankingu na ekonomistę roku. Wyróżniam naukowców, których prace mówią nam o gospodarce coś nowego oraz są inspirujące. Ekonomistą 2024 r. jest Michael Pettis.

Zbliżający się koniec roku kalendarzowego skłania do refleksji i podsumowań. Z okazji Roku Edukacji Ekonomicznej, ustanowionego uchwałą Senatu RP z 7 września 2023 r., od stycznia 2024 r. podmioty publiczne i prywatne, w tym Rzecznik Finansowy, podejmowały liczne inicjatywy w obszarze szeroko rozumianej edukacji ekonomicznej.

Wprowadzenie 10-proc. stawek celnych na towary importowane do USA najsilniej odczuje największa unijna gospodarka i główny partner handlowy Polski.

Centrala rzuca hasło, a potem wszyscy wojują o zasoby, bo muszą się wykazać – to cała filozofia chińskiej ekonomii politycznej. 

Czy wybieralibyśmy lepiej, żyjąc w nieustannym poczuciu finansowych niedoborów lub goniącego czasu?

Czy zwróciliście uwagę, że z debaty ekonomicznej zniknęły klasyczne nierówności? Owszem, słowo pozostaje en vogue, nadal odmienia się je przez wszystkie przypadki. Ale coraz częściej okazuje się, że to teksty oraz wystąpienia dotyczące nierówności płciowych, rasowych czy ekologicznych etc. A nierówność pojmowana tradycyjnie – ekonomiczna, dochodowa albo majątkowa – zeszła na plan dalszy. Ostatnio złapałem się na tym, że materiał autorstwa Mortena Nyborga Støstada (Uniwersytet Kalifornijski w Berkeley) jest pierwszą analizą klasycznych nierówności, na jaką natrafiłem od ładnych paru miesięcy.

Prawo Kopernika-Greshama stało się jedną z fundamentalnych reguł ekonomii, a przy okazji barometrem określającym przez wieki kondycję Rzeczpospolitej.

Stopy procentowe banku centralnego zeszły w minionych dwóch–trzech latach pod – jak to się kiedyś mówiło – strzechy. I choć strzechami już naszych domostw od dawna nie kryjemy, o cenie pieniądza kredytowego w gospodarce narodowej (bo tym są w istocie stopy) – idę o zakład – ostro debatowano przy niejednym polskim stole. Ale trudno się dziwić. W końcu stopa procentowa urosła z 0,1 proc. (jesień 2021 r.) do 6,75 proc. (jesień 2022 r.). W innych krajach bywało w tym czasie nie mniej ciekawie.

Elita władzy traktuje politykę ekonomiczną czysto instrumentalnie – chodzi wyłącznie o poprawę notowań i dopieszczanie kluczowych segmentów elektoratu. W zależności od stopnia mobilizacji poszczególnych grup społecznych i zawodowych ci sami politycy mogą być wolnorynkowi albo socjalistyczni, proekologiczni albo przeciwnie. Próżno tam szukać głębiej zakorzenionych przekonań czy idei.