dostawcy wysokiego ryzyka

Prace nad nowelizacją ustawy o Krajowym Systemie Cyberbezpieczeństwa (KSC) wchodzą w decydującą fazę. 8 stycznia projekt trafi pod obrady sejmowej Komisji Cyfryzacji, Innowacyjności i Nowoczesnych Technologii. Przepisy wciąż budzą wątpliwości. O konsekwencjach i kosztach opowiada prof. Maciej Rogalski, rektor Uczelni Łazarskiego i partner w kancelarii Rogalski i Wspólnicy.

Polska już w 2024 r. powinna była wdrożyć wymagania unijnej dyrektywy NIS2, zobowiązującej państwa członkowskie do wprowadzenia nowych standardów ochrony infrastruktury krytycznej przed cyberzagrożeniami. Jednak projekt ustawy o Krajowym Systemie Cyberbezpieczeństwa nadal jest procedowany – i budzi niemałe kontrowersje.

Ministerstwo Cyfryzacji wciąż prowadzi prace nad projektem odziedziczonym po poprzedniej władzy, który budzi liczne kontrowersje ze strony ministerialnej, otoczenia biznesowego i prawników. Środowiska branżowe i eksperckie już wtedy sygnalizowały, że projektowane przepisy za głęboko ingerują w konstytucyjne prawa i wolności. Pomimo to część z regulacji została powielona w bieżącym projekcie nowelizacji. Stało się tak nawet w przypadku tych rozwiązań, którym sprzeczność z Konstytucją zarzucali politycy ówczesnej opozycji parlamentarnej, czyli obecnej koalicji rządzącej.