Jak biznes pilnuje swoich interesów w KE

W czołówce najbardziej agresywnych lobbystów, których działania wychodzą na światło dzienne, znajdują się przedstawiciele branży tytoniowej. Jedna z firm produkujących e-papierosy opisywała Lindę McEvan, główną negocjatorkę ds. europejskiej dyrektywy w sprawie wyrobów tytoniowych, mianem swojej „nemezis”. McEvan była przez koncern prześladowana zarówno e-mailowo, jak i telefonicznie. W podobny sposób producenci postępują dziś z naukowcami. Charlotta Holm Pisinger z Uniwersytetu Kopenhaskiego tłumaczy, że za każdym razem, gdy pisze o nowych produktach tytoniowych, przemysł staje się „bardzo agresywny”. – Atakują mnie osobiście. Wyśmiewają mnie, oskarżają o nieznajomość faktów i podają w wątpliwość mój profesjonalizm. Piszą, że jestem zaślepiona nienawiścią do branży – wskazywała w rozmowie z Politico.

Kiedy zaczął się boom na e-papierosy, część badaczy uważała, że nowy produkt może pomóc w rzucaniu palenia. Inni wskazywali jednak, że istnieje ryzyko uzależnienia młodych obywateli od wyrobów tytoniowych. Ale prowadzenie obiektywnych badań naukowych stało się prawie niemożliwe: nastawionym pozytywnie do e-papierosów zarzuca się kolaborację z firmami (faktycznie ujawniono wiele przypadków, kiedy badania pośrednio były finansowane przez koncerny tytoniowe). Pozostali są – podobnie jak Pisinger – zastraszani. Badania są o tyle kluczowe, że ich wyniki są wykorzystywane w rozmowach z posłami tworzącymi regulacje w tym obszarze.