Władza nie chce, ale musi

W sprawie z Polakami chodzi o zduszenie społecznych dążeń do niezależności od władz. Na takie dążenia władza nie może spokojnie patrzeć. Polacy nie są wyjątkiem - jest cała masa organizacji, które nie są dopuszczane do rejestracji. Ale na prywatyzację prezydent patrzy równie niechętnie.

Władza chce przetrwać. Temu służy duszenie aktywności opozycji przed wyborami. Temu też służą plany prywatyzacji. Mińsk potrzebuje pieniędzy. Rosjanie znacznie obniżyli zakres dotacji w postaci zniżek na dostawy surowców energetycznych. A władza zrozumiała, że musi budować gospodarkę na ogólnie przyjętych, rynkowych zasadach. Do niedawna na rozmaitych forach Łukaszenka i jego ludzi mówili o białoruskim modelu gospodarki, będącym wzorem dla innych, choć mało kto mógł wyjaśnić, czym ten białoruski model miałby się różnić od innych. Kryzys uświadomił mu, że o żadnym specyficznym modelu nie może być mowy. Łukaszenka przyznał zaś publicznie, że metody, które były stosowane do niedawna w gospodarce, przestały działać. Zaś gospodarka potrzebuje inwestycji i innowacji.

Wszystko będzie zależeć od tego, jak się będzie rozwijać sytuacja. Najpierw będzie próbował załatać dziurę sprzedażą mniej istotnych firm, np. z branży rolno-spożywczej. Jeśli jednak nie uda się pozyskać kolejnych kredytów od EBOiR lub MFW, będzie zmuszony sięgnąć po największe przedsiębiorstwa, choćby z branży motoryzacyjnej.

Tak, co więcej Europa nie będzie podejmować żadnych spektakularnych działań. Poczeka do wyborów. A Łukaszenka się spieszy, aby polepszyć zarówno gospodarcze, jak i polityczne relacje z Zachodem jeszcze przed wyborami, aby potem łatwiej mu było przekonać Europę do uznania uczciwości elekcji.

@RY1@i02/2010/037/i02.2010.037.000.008c.001.jpg@RY2@

Fot. Valery Dunayev

Alaksandar Wajtowicz

, prezydent Narodowej Akademii Nauk Republiki Białorusi 1997 - 2001, przewodniczący izby wyższej parlamentu 2000 - 2003