Historia wymiany więźniów to dzieje światowej dyplomacji

Wymiana czy jednostronne uwolnienie ważnych więźniów jest albo zwykłym, niemal handlowym, dealem, albo poprzedza wydarzenia polityczne trafiające na pierwsze strony gazet. Wypuszczenie pod koniec lat 90. działaczy IRA było warunkiem podpisanie porozumienia wielkopiątkowego, które przyniosło pokój w Irlandii Płn. Zwolnienie w 1981 r. przez Iran po 444 dniach niewoli pracowników ambasady USA w Teheranie i upokorzenie Waszyngtonu spowodowało, że Amerykanie wspomagali Saddama Husajna w jego wojnie przeciw ajatollahom w latach 80. Z kolei dla Napoleona Bonapartego wymiana obywateli brytyjskich na przetrzymywanych w niewoli oficerów francuskich była prostą receptą obliczoną na odbudowę kadr. Uwolnienie izraelskiego sierżanta wpisuje się w długą tradycję kontrowersyjnych targów zakładnikami. Taki targ to narzędzie dyplomacji. Pozwala zawrzeć pokój albo wręcz przeciwnie - doprowadzić do wojny.