Unijne puzzle układają się same

Wybory znacznie wzmocniły grupę Europejskiej Partii Ludowej. Formacje, które ją budują, wygrały aż w 12 państwach. Jednocześnie spośród szefów rządów, których partie wchodzą w skład unijnej chadecji, tylko Donald Tusk i premier Grecji Kyriakos Mitsotakis pokonali swoich krajowych oponentów. Polskę taki wynik premiuje. Także z tego względu, że z koalicyjnym PSL wprowadzono najliczniejszą obok Niemców z CDU/CSU reprezentację we frakcji. Teoretycznie powinno to pomóc Polsce w negocjacjach nad obsadą najważniejszych stanowisk w Unii Europejskiej. W praktyce polityczny lewar niekoniecznie musi dać nadzwyczajne efekty. W dużej mierze bowiem unijna układanka została już uporządkowana, choć do ostatecznych rozstrzygnięć pozostaje niespełna tydzień.

Bez konkurencji

Pierwszym, który postanowił nieco podgrzać atmosferę, zanim w poniedziałek szefowie państw i rządów zjadą się do Brukseli, jest obecny przewodniczący Rady Europejskiej Charles Michel. Reprezentujący środowisko liberałów polityk najpierw przedwcześnie ogłosił swoją kandydaturę na europosła, a w obliczu presji państw członkowskich (gdyby uzyskał mandat, musiałby opuścić swoje stanowisko) szybko zrezygnował ze startu w wyborach. Ostatecznie jego nazwisko właściwie zniknęło z europejskich spekulacji przy obsadzie stanowisk, ale sam Michel o sobie przypomniał, sondując wśród premierów i prezydentów możliwość zorganizowania najbliższego szczytu bez udziału von der Leyen. Ta pozostaje wciąż przewodniczącą KE. Jak na razie ma on się odbyć zgodnie z pierwotnymi założeniami – w składzie 27 szefów państw i rządów. Razem z Michelem w roli gospodarza i von der Leyen kończych pierwszą kadencję.