Podział zadań i ryzyk zdecyduje o wyborze partnera prywatnego

Prywatni przedsiębiorcy będą mogli zaangażować się w finansowanie publicznych zadań na podstawie ustawy o partnerstwie publiczno-prywatnym. Nowe przepisy wejdą w życie 27 lutego. Zastąpią martwe przepisy o partnerstwie publiczno-prywatnym z 2005 r. (Dz.U. z 2005 r. nr 169, poz. 1420). Przedsięwzięcie tego rodzaju będzie mogło dotyczyć budowy lub remontu obiektu budowlanego, wykonania dzieła, świadczenia usług lub innego świadczenia. Będzie przy tym musiało być połączone z utrzymaniem lub zarządzaniem składnikiem majątkowym, który byłby wykorzystywany do realizacji ppp. Współpraca firm z administracją ma być oparta na podziale zadań i ryzyk. Podmiot publiczny (np. samorząd) będzie wybierał przedsiębiorcę na podstawie prawa zamówień publicznych albo w drodze negocjacji przewidzianych w ustawie tzw. koncesyjnej. Wybór trybu ma zależeć od źródła finansowania. Jeżeli wynagrodzenie partnera prywatnego będzie polegało na prawie do pobierania pożytków albo na tym prawie połączonym z zapłatą w pieniądzu, to urzędnicy będą musieli stosować ustawę o koncesjach na roboty budowlane i usługi. W pozostałych przypadkach przedsiębiorca będzie wybierany na podstawie przepisów o zamówieniach publicznych.

Podmiot publiczny podpisze umowę o PPP z przedsiębiorcą, który przedstawi najkorzystniejszą ofertę zgodnie z definicją ustawy o PPP. Za ofertę najlepszą trzeba będzie uznać tę, która przedstawi najkorzystniejszy bilans wynagrodzenia i innych kryteriów odnoszących się do przedsięwzięcia. Podmiot publiczny będzie mógł ocenić ofertę według podziału zadań i ryzyk oraz proponowanych terminów i wysokości przewidywanych płatności lub innych świadczeń podmiotu publicznego.

Dodatkowymi kryteriami oceny będą mogły być m.in. podział dochodów pochodzących z przedsięwzięcia między podmiot publiczny i prywatny, stosunek wkładów własnych podmiotu publicznego i partnera prywatnego czy kryteria odnoszące się bezpośrednio do przedmiotu przedsięwzięcia. W szczególności chodzi o jakość, funkcjonalność, parametry techniczne, poziom oferowanych technologii, koszt utrzymania, serwis.

Pojecie najkorzystniejszej oferty jest zdefiniowane również w przepisach o zamówieniach publicznych. Ta definicja jest jednak dostosowana tylko do prostych transakcji, których istotnym elementem jest cena. Przepisy o najkorzystniejszej ofercie w PPP będą miały charakter norm szczególnych w stosunku do prawa zamówień publicznych. Umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym należą bowiem do transakcji bardziej złożonych. W ich przypadku wynagrodzenie to kombinacja różnych świadczeń, które trudno zakwalifikować jako cenę w rozumieniu przepisów o cenach.