Działalność w ramach PPP opłaca się inwestorom

Na PPP mogą skorzystać obie strony. Partner publiczny odpowiada jedynie za poziom oraz jakość świadczonej usługi i mimo braku niezbędnych środków ma szansę na sfinalizowanie na swoim terenie przedsięwzięcia, które zaspokoi oczekiwania mieszkańców. Świadczenia usług publicznych zamiast środkami publicznymi zostaną sfinansowane z kapitału prywatnego. W ten sposób unika się cięć nakładów inwestycyjnych na rzecz świadczenia usług publicznych, a w dodatku tworzy się też nowe miejsca pracy w regionie. Nie wyręcza jednak władzy publicznej od świadczenia wszystkich usług, do jakich jest zobligowana.

Współpraca oparta na długoterminowych umowach zawartych między jednostkami administracji publicznej, czyli rządowej i samorządowej, z przedsiębiorcami może obejmować nie tylko świadczenie usług, ale także budownictwo i remonty np. mieszkań na wynajem, szkół, siedzib miejscowych włodarzy, parkingów, centrów sportowo-rekreacyjnych, dróg itp. Chodzi więc o działania, które umożliwią stworzenie składników infrastruktury dla świadczenia usług o charakterze publicznym. Z kolei partner prywatny dzięki zawartej umowie prowadzi nadal działalność gospodarczą, bo ma rynek zbytu i uzyskuje zysk.

Prywatny inwestor, który ubiega się o zawarcie umowy PPP, powinien w taki sposób sformułować swoją ofertę, aby przedstawić w niej najbardziej korzystny bilans wynagrodzenia. Musi też pamiętać o tym, że jego oferta zostanie oceniona według kryteriów odnoszących się do podziału między partnerami zadań i ryzyk związanych z przedsięwzięciem oraz wskazanych w niej terminów płatności i ich wysokości. Oprócz tego oferty oceniane są też według zaproponowanego w nich podziału dochodów pochodzących z przedsięwzięcia pomiędzy obu partnerów i określonego w nich wzajemnego stosunku wniesionych przez obie strony wkładów własnych. Istotne są też jakość i funkcjonalność parametrów technicznych, poziom oferowanych technologii, koszt utrzymania oraz serwis, a także efektywność realizacji przedsięwzięcia.

Natomiast w zawartej umowie z partnerem prywatnym, którego oferta będzie przyjęta, zostanie określone zobowiązanie przedsiębiorcy do zrealizowania przedsięwzięcia za wynagrodzeniem oraz poniesienie w całości lub w części wydatków na jego realizację. Natomiast podmiot publiczny zobowiąże się w umowie do współdziałania np. przez wniesienie wkładu własnego. Może to nastąpić w drodze sprzedaży, użyczenia, użytkowania, najmu albo dzierżawy. Umowa określa też kary umowne lub obniżenie wynagrodzenia partnera prywatnego i uprawnienia podmiotu publicznego kontrolowania, w jaki sposób partner prywatny realizuje przedsięwzięcie.

Partnerstwo publiczno-prywatne

● Partner publiczny może ponosić nakłady na rozwój miejscowej infrastruktury, ponieważ dzięki umowie z partnerem prywatnym uzyska dostęp do jego kapitału.

● PPP jest tańszą formą realizacji inwestycji, bo pozwala zaoszczędzić ok. 17 proc. wydatków w porównaniu z tradycyjnym modelem inwestowania. Takie oszczędności umożliwia lepsze zarządzanie.

● Zawierane są długoterminowe umowy, co tworzy sprzyjające warunki do stabilnego wzrostu gospodarczego.

● Elastyczność stron umowy pozwala na wykonywanie bardziej nowatorskich technicznie projektów.

● Wyższa jest jakość usług dostarczanych przez partnera prywatnego, ponieważ najczęściej ma on większy dostęp do informacji o innowacjach i doświadczenie zdobyte we wcześniejszej działalności o podobnym profilu.

● Ryzyko dzieli się pomiędzy partnerami, bo każdy odpowiada za to, w czym lepiej sobie radzi.

● Szybsza i bardziej sprawna jest realizacja projektów PPP od wykonywanych metodą tradycyjną (aż 70 proc. realizowanych jest zgodnie z założonym harmonogramem i budżetem).

● Upadłość partnera prywatnego może spowodować niezrealizowanie przedsięwzięcia.

● Długoterminowe umowy są przyczyną odroczenia w czasie zwrotu nakładów.

● Jest drożej, bo wyższy jest koszt kapitału pozyskiwanego przez partnera prywatnego na rynku, a bardziej czasochłonne przygotowywanie projektów powiększa ich koszty.

Małgorzata Piasecka-Sobkiewicz