Sposób wykorzystania środków z funduszy gminnych

Gmina ma obowiązek realizacji zadań z zakresu kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych oraz zadań z zakresu ochrony środowiska. Zasady i warunki zbiorowego odprowadzania ścieków, z uwzględnieniem wymagań ochrony środowiska i optymalizacji kosztów, określa ustawa z 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz.U. z 2006 r. nr 123, poz. 858 ze zm.). Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy zbiorowe odprowadzanie ścieków jest zadaniem własnym gminy, ale obowiązek budowy przyłącza kanalizacyjnego do sieci spoczywa na właścicielu nieruchomości. Przepis art. 5 ustawy z 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. z 2005 r. nr 236, poz. 2008 ze zm.) nakłada na właścicieli nieruchomości obowiązek przyłączenia nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej lub w przypadku gdy budowa sieci jest technicznie lub ekonomicznie nieuzasadniona, wyposażenie nieruchomości w zbiornik bezodpływowy lub przydomową oczyszczalnię ścieków.

Zgodnie z art. 406 pkt 12 ustawy z 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz.U. nr 25, poz. 150 ze zm.) środki gminnych funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej mogą być wydatkowane na tzw. inne zadania ustalone przez radę gminy, służące ochronie środowiska i gospodarce wodnej, wynikające z zasady zrównoważonego rozwoju, w tym na programy ochrony środowiska.

Określając cele, na jakie mogą być przeznaczane środki funduszu, nie wskazano kategorii podmiotów, którym przysługuje prawo ubiegania się o dofinansowanie z tych funduszy. Tak więc o tym, czy środki z gminnego funduszu mogą być przyznane, decyduje okoliczność, czy wnioskodawca ubiegający się o ich przyznanie zamierza je wykorzystać na cele określone w przepisach prawa ochrony środowiska.

I tak np. istnieje możliwość dofinansowania wydatków ponoszonych przez osoby fizyczne na budowę przydomowych urządzeń w zakresie ochrony środowiska ze środków gminnego funduszu ochrony środowiska i gospodarki wodnej – w przypadku gdy budowa sieci jest niemożliwa lub ekonomicznie nieuzasadniona. Takie rozwiązanie jest o tyle istotne, że w obowiązującym stanie prawnym brak jest możliwości dofinansowania tego zadania bezpośrednio z budżetu gminy (na podstawie odpowiedzi na interpelację nr 6780).