Starosta koordynatorem

Od niedawna do starosty należy upowszechnianie informacji o zasadach organizowania przygotowania zawodowego dorosłych, diagnozowanie potrzeb osób zarejestrowanych w powiatowym urzędzie pracy pod względem uczestnictwa w programie przygotowania zawodowego dorosłych, planowanie działań w zakresie organizacji przygotowania zawodowego. Starosta jest też odpowiedzialny za pozyskiwanie od pracodawców propozycji utworzenia miejsc przygotowania zawodowego dorosłych.

Starosta ma ponadto wybierać instytucje szkoleniowe, przeprowadzać nabór i kwalifikować osoby uprawnione do odbycia przygotowania zawodowego dorosłych. On także wybiera instytucje, w których może być przeprowadzony egzamin kwalifikacyjny na tytuł zawodowy, egzamin czeladniczy lub egzamin sprawdzający oraz badanie jakości, skuteczności i efektywności przygotowania zawodowego dorosłych. Zadania te nałożyło na starostę rozporządzenie, które weszło w życie 16 kwietnia i które będzie obowiązywać do końca 2013 roku.

Podstawę efektywnego wydatkowania środków przeznaczonych na realizację przygotowania zawodowego dorosłych stanowić ma sporządzany przez starostę roczny plan jego realizacji określający prognozowaną:

● liczbę tworzonych miejsc przygotowania zawodowego dorosłych,

● liczbę uczestników w podziale na praktyczną naukę zawodu dorosłych i przyuczenie do pracy dorosłych,

● wysokość środków Funduszu Pracy na finansowanie przygotowania zawodowego dorosłych.

Plan ten będzie upowszechniany przez umieszczenie go na tablicy ogłoszeń w siedzibie powiatowego urzędu pracy i na stronie internetowej tego urzędu. Przepisy dopuszczają możliwość aktualizacji planu w ciągu roku.

Starosta będzie informował o możliwości tworzenia miejsc przygotowania zawodowego dorosłych, natomiast pracodawcy zainteresowani utworzeniem takich miejsc powinni składać do właściwego powiatowego urzędu pracy wniosek w sprawie gotowości ich utworzenia. Wniosek ten będzie rozpatrywany w terminie miesiąca przez starostę. Po utworzeniu listy planowanych miejsc starosta będzie upowszechniał ją, m.in. wywieszając na tablicy ogłoszeń powiatowego urzędu pracy.

Osoba uprawniona do przygotowania zawodowego będzie kierowana do pracodawcy przez starostę. Będzie ona musiała złożyć wniosek do powiatowego urzędu pracy. Warunkiem skierowania będzie pozytywne zaopiniowanie wniosku przez specjalistę do spraw rozwoju zawodowego. Uczestnik, który ukończy program przygotowania zawodowego dorosłych w formie przyuczenia do pracy, będzie kierowany przez starostę na egzamin sprawdzający do wskazanej przez niego instytucji szkoleniowej. Egzamin ten ma przeprowadzać komisja w składzie trzyosobowym, spisując z jego przebiegu protokół.

Szczegółowe warunki umowy w sprawie realizacji przygotowania zawodowego dorosłych starosta uzgodni z wybranym pracodawcą albo z wybranym pracodawcą i wyłonioną instytucją szkoleniową wpisaną do rejestru prowadzonego przez wojewódzki urząd pracy. Integralną część umów stanowić będą załączniki z wykazem uczestników przygotowania zawodowego dorosłych – ze wskazaniem imienia, nazwiska, miejsca i daty urodzenia – oraz programy przygotowania zawodowego dorosłych i wzory ankiet oceny przebiegu przygotowania zawodowego dorosłych.

Pracodawca i instytucja szkoleniowa ma obowiązek prowadzenia dokumentacji z realizacji programu. Najpóźniej w ciągu 7 dni od ukończenia przez uczestnika programu przygotowania zawodowego dorosłych pracodawca musi wydać mu zaświadczenie o jego ukończeniu według ustalonego w rozporządzeniu wzoru.

Pracodawcy otrzymają refundację wydatków poniesionych na uczestnika przygotowania zawodowego dorosłych oraz premię przysługującą z tego tytułu na wniosek składany do powiatowego urzędu pracy, jeżeli spełnią warunki określone w rozporządzeniu.

W przypadku nieprzestrzegania warunków umowy przez pracodawcę lub instytucję szkoleniową starosta rozwiąże ją ze skutkiem natychmiastowym. W takiej sytuacji uczestnik programu zostanie skierowany do innego pracodawcy w celu ukończenia programu.

Uczestnikowi programu przygotowania zawodowego starosta będzie wydawał pisemne skierowanie do jego odbycia. Straci ono jednak ważność w przypadku nieobecności uczestnika na zajęciach uniemożliwiającej realizację programu albo nienależytego wywiązywania się uczestnika z jego obowiązków.