Gminy łatwiej przejmą niektóre drogi

Gminy mogą nabywać własność nieruchomości pozostających w ich władaniu od co najmniej 20 lat (licząc od dnia wejścia w życie ustawy, a więc od 13 września br.) i zajętych pod drogi, które nie są zaliczone do kategorii dróg publicznych, ale są trasami ogólnodostępnymi o utwardzonej powierzchni, odbywa się na nich ruch pojazdów i pieszych oraz przeznaczone są do korzystania przez nieokreśloną liczbę użytkowników. Ustawą objęte są te jezdnie, które stanowią uzupełnienie sieci dróg służących miejscowym potrzebom, a funkcjonalnie zbliżone są do dróg publicznych, z którymi są połączone. Jak podkreśla Kancelaria Prezydenta RP, rozwiąże to problem samorządów, które nie mogą dokonywać nakładów inwestycyjnych na nieruchomościach, do których nie posiadają tytułu prawnego. W największym stopniu dotyczy do województw: małopolskiego, podkarpackiego i śląskiego, w których osadnictwo ma charakter rozproszony i wielu jezdniom nie można nadać statusu dróg publicznych ze względów technicznych (drogi są zbyt wąskie, kręte i o bardzo dużych kątach nachylenia powierzchni).

Ustawa nakłada wiele nowych obowiązków na starostów, którzy będą prowadzić postępowania w sprawie wydania decyzji o nabyciu nieruchomości, wydawać decyzje w tym zakresie oraz określać przebieg drogi ogólnodostępnej i ustalać wysokość odszkodowania za nieruchomości przejęte przez gminę, jeśli samorząd sam nie uzgodni go z dotychczasowym właścicielem. Wniosek o nabycie własności nieruchomości będzie mógł złożyć wójt, burmistrz lub prezydent miasta nie później niż do 31 grudnia 2035 r. Wniosek może zostać złożony przez wójta również z inicjatywy co najmniej dwóch trzecich właścicieli nieruchomości, które stanowią dojazd do przynajmniej 10 nieruchomości zabudowanych. Wójt w ciągu sześciu miesięcy od dnia wystąpienia właścicieli albo złoży wniosek do starosty, albo wskaże przyczyny, dla których nie jest to możliwe.