Przepis uchylono, ale czy raportowanie ominie jednostki budżetowe

Pytanie to i związane z nim wątpliwości wybrzmiewają mocno na forach dyskusyjnych. Powodem zamieszania jest zaś uchylony art. 266 ustawy o finansach publicznych (przepis uchylający – art. 12 ustawy z 26 stycznia 2023 r. o zmianie ustaw w celu likwidowania zbędnych barier administracyjnych i prawnych; Dz.U. z 2023 r. poz. 803 – wszedł w życie 12 maja 2023 r). Obecnie zarząd jednostki samorządu terytorialnego nie ma już obowiązku przedstawiania do 31 sierpnia każdego roku organowi stanowiącemu JST i regionalnej izbie obrachunkowej:

• informacji o przebiegu wykonania budżetu JST za I półrocze,
• informacji o kształtowaniu się wieloletniej prognozy finansowej (WPF),
• informacji o przebiegu wykonania planu finansowego za I półrocze (uwzględniającej w szczególności stan należności i zobowiązań, w tym wymagalnych) samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej, samorządowych instytucji kultury i innych samorządowych osób prawnych tworzonych na podstawie odrębnych ustaw.

Nie ma zatem wątpliwości co do tego, że ustawodawca wycofał obowiązek sporządzania sprawozdania przez zarząd JST (np. w gminie – przez wójta) za I półrocze danego roku budżetowego, w tym powiązanych z nimi danych w zakresie informacji o wieloletniej prognozie finansowej oraz informacji o przebiegu wykonania planu finansowego jednostki za I półrocze w zakresie wybranych jednostek sektora finansów publicznych, w tym m.in. instytucji kultury. Nie oznacza to jednak, że dana gmina pozbawiona została możliwości przyjęcia wewnętrznych rozwiązań legislacyjnych, nakładających obowiązki sprawozdawcze na jednostki budżetowe podległe JST, które mogą być ustalane według metodyki przewidzianej w uchylonym art. 266 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1270). Dlatego też część jednostek budżetowych, mimo zmian w prawie, musi przygotowywać informacje o przebiegu wykonania planu finansowego za I półrocze (bo ich organ prowadzący tak zdecydował), a część nie musi. Nastąpiło więc swoiste rozdwojenie, a na kanwie ww. wątpliwości zaczęły się pojawiać konkretne pytania, na które dziś odpowiadamy.