Reformowanie reform odbija się na gminach

Reforma oświaty, która zlikwidowała gimnazja, przywróciła ośmioklasową szkołę podstawową i czteroletnie liceum ogólnokształcące i zmieniła zasady kształcenia zawodowego wywoływała kontrowersje wśród samorządowców i rodziców uczniów. Ich skala była wprost proporcjonalna do pewności władz centralnych co do jej powodzenia. I potrzeby. Według minister edukacji narodowej gimnazja się nie sprawdziły (zupełnie nie zgadzali się z taką opinią ani przedstawiciele stowarzyszeń oświatowych, ani eksperci śledzący monitoring wyników nauczania - polscy gimnazjaliści wypadali w europejskich badaniach poziomu wiedzy i umiejętności bardzo dobrze). Rodzice najmłodszych obawiali się, że powrót starszych dzieci do szkół podstawowych wprowadzi zagrożenie dla bezpieczeństwa ich pociech - w końcu jednym z argumentów za wprowadzeniem gimnazjów było rozdzielenie maluchów i 13-14-latków, a gimnazja po okresie przejściowym musiały mieć siedziby w osobnych budynkach. Samorządowcy najbardziej obawiali się kosztów, jakie musieliby ponieść. Nie tylko adaptacji budynków czy zmian administracyjnych. Największym problemem według wielu z nich miała być likwidacja etatów nauczycieli pracujących w gimnazjach, co nie tylko zwiększyłoby bezrobocie, lecz - a może przede wszystkim - naraziłoby budżety organów założycielskich szkół na wypłaty odpraw dla zwalnianych pracowników.