Świadczenie na nowych i starych zasadach w jednej rodzinie

Obowiązująca od 1 stycznia br. nowelizacja ustawy z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 390 ze zm.) dotycząca zasad uzyskiwania świadczenia pielęgnacyjnego przewiduje nie tylko to, że można je łączyć z pracą zarobkową, lecz także jego wypłatę w podwyższonej wysokości. Chodzi tutaj o przypadki, gdy w rodzinie jest więcej niż jedno niepełnosprawne dziecko – wtedy kwota świadczenia (2988 zł miesięcznie) jest zwiększana o 100 proc. na każdego drugiego i kolejnego potomka z dysfunkcją zdrowotną. Jednak aby osoba, która ma przyznane prawo do świadczenia na mocy przepisów stosowanych do 31 grudnia 2023 r., a więc pobierająca je na tzw. starych zasadach, mogła skorzystać z tego rozwiązania, musi z niego zrezygnować i ponownie ubiegać się o jego przyznanie na podstawie nowych przepisów.

Przy czym decyzja o przejściu na świadczenie na nowych zasadach wiąże się z tym, że będzie ono wypłacane tylko do ukończenia przez dzieci 18 lat. Potem, nawet jeśli rodzic będzie sprawował nad nimi opiekę, zostanie bez pomocy finansowej. Dorosłe dzieci będą wtedy wprawdzie mogły zawnioskować o świadczenie wspierające, ale ze względu na obowiązujące przy jego przyznawaniu przepisy (trzeba mieć min. 70 na 100 pkt w skali potrzeby wsparcia) mogą go nie otrzymać lub będzie wypłacane w niższej wysokości niż świadczenie pielęgnacyjne (jego kwota jest bowiem zróżnicowana w zależności od liczby punktów). Dlatego niektórzy rodzice zastanawiają się, czy w takiej sytuacji drugi z rodziców, czyli ojciec, który pracuje, może wystąpić z wnioskiem o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego na drugie niepełnosprawne dziecko.