Weterani złożą wnioski o pomoc
Samorządy lokalne zostały zobowiązane do sprawdzenia sytuacji osób represjonowanych oraz kombatantów ubiegających się o wsparcie
Zmieniają się zasady przyznawania pomocy pieniężnej osobom walczącym o wolność Polski. To efekt wejścia w życie ustawy z 14 marca 2014 r. o zmianie ustawy o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego oraz niektórych innych ustaw ( Dz.U. z 2014 r. poz. 496). Na jej podstawie osoby wskazane w ustawie z 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego, które znajdują się w trudnej sytuacji, zyskają możliwość otrzymania pomocy pieniężnej. Ustalanie prawa i wypłata pieniędzy należy do zadań zleconych z administracji rządowej realizowanych przez gminę.
Uprawnionym do przyznania pomocy jest kierownik Urzędu do spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, który dokonuje podziału środków na pomoc pieniężną. Przy czym taka forma wsparcia jest zadaniem zleconym gminie. To oznacza, że w praktyce pomoc przyznaje i udziela jej kierownik ośrodka pomocy społecznej działający z upoważnienia rady gminy. W przypadkach osób pobierających rentę inwalidy wojennego pomoc tę przyznaje i udziela jej Związek Inwalidów Wojennych RP i Związek Ociemniałych Żołnierzy RP.
Pomoc pieniężna może być przyznana wyłącznie na wniosek osoby uprawnionej. W praktyce oznacza to, że taki dokument mają prawo złożyć kombatanci i osoby represjonowane. Wniosek w sprawie przyznania pomocy może także złożyć wdowa lub wdowiec osób uprawnionych pod warunkiem, że osoba taka ma już prawo do renty lub emerytury. Taki dokument jest składany, co do zasady, w ośrodku pomocy społecznej działającym w miejscu zamieszkania osoby ubiegającej się o wsparcie.
Ustawa uzależnia przyznawanie pomocy od osiąganego dochodu. W przypadku osoby samotnie gospodarującej kwota ta nie przekracza 220 proc. kwoty najniższej emerytury (1857,79 zł). W przypadku większej rodziny dochód takiej osoby nie może przekraczać 150 proc. najniższej emerytury. Natomiast dochód osoby samotnie gospodarującej pobierającej rentę inwalidy wojennego lub wojskowego nie może przekraczać 300 proc. najniższej emerytury. Pomoc pieniężna na zakup sprzętu rehabilitacyjnego ułatwiającego życie może być przyznawana, gdy dochód osoby samotnie gospodarującej lub dochód na osobę w rodzinie nie przekracza 300 proc. najniższej emerytury. Takie wsparcie przy takim dochodzie może być jednak wypłacone wyłącznie osobom całkowicie niezdolnym do pracy i do samodzielnej egzystencji.
Osoby uprawnione mają także prawo do pomocy okresowej do wysokości 100 proc. najniższej emerytury. Pieniądze te mogą być przeznaczone na zaspokojenie potrzeb bytowych i ochronę zdrowia w przypadku gdy osoba wymaga długotrwałej pomocy powodującej wzrost kosztów utrzymania. Dodatkowo mogą być wydane na zakup środków opatrunkowych oraz na opłacenie przejazdów na rehabilitację. Pomoc do wysokości najniższej emerytury może być także wydana na opłacenie dodatkowych usług pielęgnacyjnych ze względu na wiek i stan zdrowia. Ociemniali kombatanci będący inwalidami wojennymi takie środki mogą przeznaczyć na opłacenie lektora. Pomoc okresowa może być przyznawana do czasu ustania przyczyn, które stanowiły podstawę do jej przyznania, nie dłużej jednak niż do końca terminu określonego w decyzji przyznającej pomoc.
Bożena Wiktorowska
Weszła w życie 18 maja 2014 r.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu