Czy gmina może ingerować w ceny wody

Przedsiębiorstwo wodno-kanalizacyjne przedstawia taryfy organowi wykonawczemu gminy (wójtowi, burmistrzowi), który sprawdza, czy zostały one opracowane zgodnie z przepisami ustawy, i weryfikuje niektóre koszty pod względem celowości ich ponoszenia, ale jednocześnie rada gminy ma możliwość podjęcia uchwały o odmowie zatwierdzenia taryf tylko wtedy, gdy zostały one sporządzone niezgodnie z przepisami prawa. Czy organy gminy mają dostateczne mechanizmy prawne, które umożliwiłyby im wstrzymanie wejścia w życie taryf o nieuzasadnionej wysokości, naruszające interes mieszkańców gminy?

Zgodnie z art. 20 ust. 4 ustawy z 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz.U. nr 123 z 2006 r., poz. 858 ze zm.), kalkulując niezbędne przychody przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego, stanowiące podstawę do uchwalania taryf, uwzględnia się poniesione wcześniej koszty eksploatacji i utrzymania, planowane koszty opłat, podatków, utrzymania nowych urządzeń oraz przewidywane koszty związane ze zrealizowanymi już bądź przygotowywanymi inwestycjami.

Jednym z narzędzi regulacji kosztów wynikających z inwestycji prowadzonych przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne jest opracowywany przez to przedsiębiorstwo - sprawdzany przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta), a następnie zatwierdzany przez radę gminy - wieloletni plan modernizacji i rozwoju urządzeń wodociągowo-kanalizacyjnych. Rada gminy, zatwierdzając wieloletnie plany modernizacji i rozwoju, ustala w konsekwencji wydatki na inwestycje, a tym samym w sposób pośredni planuje poziom wzrostu kosztów odinwestycyjnych w przyszłości.

Cele ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków oparte były na stworzeniu systemu ustalania taryf w oparciu o zasady ekonomiczne, zgodnie z brzmieniem art. 9 dyrektywy 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 23 października 2000 r. ustanawiającej ramy wspólnego działania w dziedzinie polityki wodnej, wprowadzającej obowiązek stosowania taryf opłat za usługi wodociągowo-kanalizacyjne w wysokości umożliwiającej pełne pokrycie kosztów związanych z dostarczaniem wody, odprowadzaniem i oczyszczaniem ścieków, w tym kosztów ekologicznych i materiałowych, uwzględniając analizę ekonomiczną oraz zasadę zanieczyszczający płaci. Odstąpienie od tych zasad przekreślałoby podstawowe założenia ustawy i byłoby sprzeczne z prawem europejskim (na podstawie odpowiedzi z 31 maja 2010 r. Ministerstwa Infrastruktury na zapytanie poselskie znak SPS-024-6924/10).

am