Samorządowcy się boją. Ochrona kusi, ale kontakt z ludźmi ważniejszy

W krajach, gdzie swoje „porządki” próbowała wprowadzać mafia albo gdzie dochodziło do wielu ataków terrorystycznych, lokalni liderzy mają zapewnioną całodobową, uzbrojoną ochronę. Często przesadną, bo choćby burmistrz Madrytu strzeże czterech bodyguardów. Czy śmierć Pawła Adamowicza uzasadnia wprowadzenie podobnych zabezpieczeń w Polsce? Strach jest, nie ma co do tego wątpliwości. Widać to choćby po tym, że włodarze zaczęli masowo zgłaszać na policję i do prokuratury zawiadomienia o groźbach, które są kierowane pod ich adresem. Wcześniej wiele razy je ignorowali, traktowali jak pustosłowie. Teraz nie tylko oglądają się za siebie, ale i oczekują konkretnego działania. Zastanawiają się też, czy można zrobić więcej – wprowadzić bramki w urzędach, zatrudnić firmę ochroniarską albo doprowadzić do zmian ustawy i zwiększyć kompetencje straży miejskiej, by ta mogła czuwać nad włodarzem. Kij ma jednak dwa końce – za zwiększeniem bezpieczeństwa może iść w parze utrata czegoś, co dla samorządowców jest, powinno być, najważniejsze: kontaktu z mieszkańcami. Czyli wyborcami. – Praktyka wskazuje, że organy, które pochodzą z destynacji społeczeństwa i odgradzają się od niego murem, tracą na znaczeniu i stają się wyobcowane – ocenia Ryszard Krawczyk, prezes RIO w Łodzi. Przyznaje jednak, że samo snucie rozważań, czy ochrona jest włodarzom potrzebna, wskazuje na problem oceny rozwiązań demokratycznych, w których nie czują się bezpieczni zarówno obywatele, jak i ich przedstawiciele. Czy czas więc na zmiany? Jeśli tak, to na pewno nie teraz, bo pośpiech jest złym doradcą. Poczekajmy, aż emocje opadną.  © ℗

Autopromocja

NIS2 w Polsce. Jak przygotować firmę na nowe wymogi cyberbezpieczeństwaPraktyczny przewodnik wdrożenia NIS2Sprawdź