Ustawa okołobużetowa jako instrument dominacji władzy nad prokuraturą

Pozew o zasądzenie niemal 15 tys. zł tytułem zapłaty za pracę w okresie od stycznia do października 2022 r. wniósł jeden z prokuratorów. Żądana kwota stanowiła różnicę między wynagrodzeniem otrzymywanym w spornym okresie a tym, jakie wypłacono by mu, gdyby rząd nie wstrzymał waloryzacji płac prokuratorów. Sąd I instancji, do którego trafił pozew, na wstępie zauważył, że zabieg rządu nie miał charakteru incydentalnego. Ograniczenie wynagrodzeń śledczych miało bowiem miejsce również w 2021 r. Przy ocenie zasadności żądań wyrażonych w pozwie sąd wziął pod uwagę również to, że okres vacatio legis ustawy okołobudżetowej był dość krótki, w związku z czym adresaci norm w niej zawartych, a wśród nich powód, nie mieli możliwości dostosowania się do zmienionej sytuacji prawnej. SR przypomniał, że prokuratorzy nie mogą podejmować dodatkowego zatrudnienia z wyjątkiem zatrudnienia na stanowiskach: dydaktycznym, naukowo-dydaktycznym lub naukowym.

Wziąwszy to wszystko pod uwagę, sąd uznał, że ograniczenie zasad dotyczących waloryzacji płac prokuratorów naruszało normy wynikające z art. 2 w związku z art. 88 ust. 1 i 2 konstytucji. Pierwszy z przywołanych przepisów konstytucji ustanawia zasadę państwa prawa. Nakazuje ona rzetelne wywiązywanie się przez państwo ze zobowiązań przyjętych wobec obywateli, w szczególności zaś ochronę praw nabytych oraz zaufania do państwa i stanowionego przez nie prawa. Artykuł 88 ustawy zasadniczej dotyczy zaś zgodnego z prawem ogłaszania aktów prawnych.