Czy można rodzinie odmówić widzenia

Matka 20-latka oskarżonego o kradzież nie może uzyskać od roku widzenia z synem, który znajduje się w areszcie śledczym. Prokurator odmawia udzielenia zgody na widzenie, powołując się na dobro śledztwa.

– Czy prokurator ma do tego prawo – pyta matka oskarżonego.

Prokurator ma obowiązek szczegółowo wyjaśnić składającemu wniosek o widzenie, dlaczego odmawia widzenia z najbliższym członkiem rodziny. Tak wynika z orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z 2 lipca 2009 r. Rodzina i aresztowany (oskarżony lub podejrzany) powinni mieć prawo zaskarżenia zarządzenia prokuratora o odmowie wyrażenia zgody na widzenie z osobą najbliższą. Jednak do tej pory ustawodawca sprawy nie uregulował, choć trwają prace nad nowelizacją znajdującą się w Sejmie.

Jednak zasadą powinno być udzielenie zgody na widzenie. Dalej idące ograniczenia prawa do widzeń aresztowanego niż w stosunku do skazanego nie ma wystarczającego uzasadnienia. Prokurator zezwolenia może nie wydać, na przykład gdy występuje ryzyko nakłaniania przez aresztowanego do składania fałszywych zeznań lub gdy może utrudniać postępowanie.

Dyrektor aresztu śledczego, w którym pozostaje tymczasowo aresztowany, także może ograniczyć lub określić sposób korzystania z prawa do kontaktowania z innymi osobami niż najbliższa rodzina, np. znajomymi lub duchownym. Warunkiem takiego ograniczenia jest zawsze prawidłowy tok postępowania karnego.