Konfiskata rozszerzona wymaga uzupełnienia
Ustawodawca nie przewidział rozwiązań pozwalających na prowadzenie egzekucji na podstawie orzeczenia o obowiązku naprawienia szkody bezpośrednio ze składników majątkowych, które zostały przeniesione przez sprawców na inne osoby fizyczne lub prawne
Instytucja konfiskaty rozszerzonej została wprowadzona do polskiego porządku prawnego jako sposób na skuteczne zwalczanie zorganizowanej przestępczości, głównie o charakterze gospodarczym. Miała być remedium na stosowaną przez sprawców praktykę przenoszenia korzyści majątkowych osiąganych z przestępstw na osoby trzecie (np. członków rodziny czy też spółki prawa handlowego) w celu uniknięcia ryzyka utraty owoców popełnianych przestępstw. W art. 45 par. 3 kodeksu karnego wprowadzono więc domniemanie, że korzyści pochodzące z przestępstwa przeniesione przez sprawcę na osobę fizyczną, prawną lub jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej faktycznie lub pod jakimkolwiek tytułem prawnym stanowią mienie sprawcy podlegające przepadkowi na rzecz Skarbu Państwa.
Jednocześnie organy ścigania zostały wyposażone w uprawnienia do ustanowienia zabezpieczenia majątkowego na takim mieniu już na etapie postępowania przygotowawczego, m.in. po to, aby zablokować możliwość dalszego transferu korzyści majątkowych pochodzących z przestępstwa oraz zapewnić wykonanie ewentualnego orzeczenia o charakterze majątkowym (np. przepadku korzyści bądź jej zwrotu pokrzywdzonemu lub innemu uprawnionemu podmiotowi).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.