Ślepa Temida, ślepa Prokuratura Krajowa?

Dwa tygodnie temu pisaliśmy w DGP o niespełnionych obietnicach prokuratora generalnego, który do początku czerwca miał podjąć decyzję, czy wniesie skargę nadzwyczajną w sprawie odsiadującego wyrok 25 lat więzienia Adama Dudały. Mężczyzna został skazany za dwa zabójstwa, których – według wszelkiego prawdopodobieństwa – nie popełnił. Minister Zbigniew Ziobro, po licznych doniesieniach mediów (DGP także kilkukrotnie pisał na ten temat), zapowiedział, że rozważy taką możliwość. Dudała miał być drugim Tomaszem Komendą, który został skazany w 2004 r. na 25 lat za gwałt i zabójstwo na 15-latce – jak się okazało niesłusznie – a niedawno wyszedł na wolność. Albo Arkadiuszem Kraską (skazany na dożywocie za zabójstwo dwóch osób), wobec którego Sąd Najwyższy w maju br. wstrzymał wykonywanie kary, a w ub. tygodniu uchylił wyrok i skierował sprawę do powtórnego rozpatrzenia. Jednak w przypadku Dudały od kwietnia zeszłego roku nic się nie dzieje. Prokuratura Krajowa zapytana o powody tej ciszy odpowiedziała, że zgodnie z ustawą z 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym, która weszła w życie 3 kwietnia 2018 r., wniesienie skargi nadzwyczajnej przez prokuratora generalnego jest możliwe dopiero po przeprowadzeniu wnikliwej analizy akt konkretnego postępowania oraz po ustaleniu, czy w danej sprawie występują przesłanki ustawowe do wniesienia takiej skargi. Z uwagi na skomplikowany charakter sprawy Adama Dudały i obszerny materiał dowodowy Prokuratura Krajowa nie zakończyła jeszcze analizy tego postępowania. Dalej w odpowiedzi prokuratury było o tym, że „sprawa Adama Dudały była trzykrotnie badana przez prokuraturę pod kątem możliwości wniesienia kasacji – w latach 2008, 2011 i 2013. Nie stwierdzono wówczas podstaw do zastosowania nadzwyczajnego środka zaskarżenia. Prokuratura badała także wnioski o wznowienie postępowania złożone przez obrońców skazanego, również ze skutkiem negatywnym dla strony wnioskującej”.

Jednak to, co w odpowiedzi PK okazało się zadziwiające, to ten fragment: „Sprawę Adama Dudały rozpatrywał również kilka razy Sąd Najwyższy, zarówno w związku z kasacjami, jak i wnioskami o wznowienie postępowania. 20 marca 2007 roku Sąd Najwyższy oddalił wszystkie cztery kasacje jako bezzasadne, a postanowieniami z 20 lutego 2008 roku, 10 marca 2011 roku i 19 lutego 2015 roku odrzucił trzy wnioski o wznowienie postępowania złożone przez obrońców Adama Dudały, wskazując ich bezzasadność”.