Czy polskie e-dokumenty będą ważne w całej UE

W listopadzie 1999 r. Komisja Europejska przedstawiła tzw. inicjatywę e-Europe. Inicjatywa ta zakładała dążenie do zapewnienia każdemu obywatelowi Unii Europejskiej, każdej szkole, firmie i urzędowi, dostępu do nowych technik teleinformatycznych i sposobów ich wykorzystania. Instrumentem zapewniającym realizację tego celu jest m.in. obowiązek wykonywania przez organy władzy publicznej usług na rzecz obywateli i przedsiębiorców przy pomocy mediów elektronicznych. Decyzją 2004/387/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 21 kwietnia 2004 r. w sprawie interoperatywnego świadczenia ogólnoeuropejskich usług eGovernment dla administracji publicznej, przedsiębiorstw i obywateli (IDABC).

Po wejściu Polski do UE konieczne było przyjęcie ustaw, które miały dostosować polskie przepisy do unijnych. Podstawowym, krajowym aktem prawnym jest ustawa z 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz.U. nr 64, poz. 565 z późn. zm). To właśnie m.in. problemy obywateli w komunikowaniu się z urzędami państwowymi w Polsce spowodowały, że ustawa ta musiała być poprawiona. Jej nowelizacja zacznie obowiązywać 17 czerwca tego roku. Dopiero wprowadzone rozwiązania umożliwią stworzenie jednolitego systemu komunikacji elektronicznej, dostosowanego do rozwiązań unijnych.

Bożena Wiktorowska

ekspert "Dziennika Gazety Prawnej"

Ustawa z 12 lutego 2010 r. o zmianie ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz.U. nr 40, poz. 230).

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 1999/93/WE z 13 grudnia 1999 r. w sprawie wspólnotowych ram w zakresie podpisów elektronicznych (Dz.Urz. WE L nr 13, poz. 12 z 19.01.2000 r.).