Na wniosek sędziego zróżnicowane interesy wierzycieli mogą być uwzględniane w głosowaniu nad układem

Podział wierzycieli na grupy w celu głosowania nad układem nie jest obowiązkowy i zależy od sędziego komisarza. Jednak po zatwierdzeniu listy wierzytelności może on uznać, że interesy wierzycieli są tak bardzo różne, iż wskazane jest, aby nad układem głosowali w grupach.

Gdy sędzia komisarz postanowi o takim sposobie głosowania, wtedy zostaną sporządzone odrębne listy uprawnionych do głosowania wierzycieli, które obejmują poszczególne kategorie interesów.

Wierzyciele mogą zostać podzieleni na następujące grupy, które obejmują:

● wierzycieli mających prawo do należności ze stosunku pracy, którzy wyrazili zgodę na objęcie ich układem,

● rolników, którzy mają wierzytelności z tytułu umów o dostarczenie produktów z własnego gospodarstwa rolnego,

● wierzycieli posiadających wierzytelności zabezpieczone na składnikach majątku upadłego hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym albo skarbowym, hipoteką morską, bądź przez przeniesienie na wierzyciela własności rzeczy, wierzytelności albo innego prawa. Są to osoby, które wyraziły zgodę na objęcie ich układem,

● wierzycieli, którzy są wspólnikami albo akcjonariuszami upadłej spółki kapitałowej i mają udziały lub akcje zapewniające im co najmniej 5 proc. głosów na zgromadzeniu wspólników albo walnym zgromadzeniu akcjonariuszy, chociaż przysługują im wierzytelności z innych tytułów.

Warunki restrukturyzacji zobowiązań upadłego muszą być jednakowe dla wszystkich wierzycieli bądź dla wierzycieli zaliczonych do tej samej grupy w razie głosowania nad układem w grupach

Warunki restrukturyzacji zobowiązań upadłego muszą być jednakowe dla wszystkich wierzycieli bądź dla wierzycieli zaliczonych do tej samej grupy wówczas, gdy sędzia komisarz postanowi, aby nad układem głosowali w grupach wierzycieli. Jednakże poszczególni wierzyciele mogą się zgodzić na warunki mniej korzystne. Na przykład bardziej korzystne warunki mogą zostać przyznane wierzycielom, którzy mają drobne wierzytelności bądź tym, którzy po ogłoszeniu upadłości udzielili lub mają udzielić kredytu, który byłby niezbędny do wykonania układu.

Restrukturyzacja musi w równym stopniu dotyczyć zobowiązań pieniężnych i niepieniężnych. W pewnych przypadkach wierzytelność niepieniężna może zostać zmieniona na pieniężną, na przykład wówczas gdy wierzyciel, zgłaszając wierzytelność, nie wyraził zgody na restrukturyzację jej jako niepieniężnej, albo gdy ze względu na jej charakter restrukturyzacja jej jako niepieniężnej nie jest możliwa.

Małgorzata Piasecka

Art. 278 i 279 ustawy z 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz.U. nr 60, poz. 535 z późn. zm.).