Firma nie może dowolnie sponsorować każdego wydarzenia

Ze szczególnymi ograniczeniami muszą się liczyć w zakresie sponsoringu przedsiębiorcy z branży gier hazardowych, farmaceutycznej, tytoniowej czy alkoholowej. Według ustawy z 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi zakazane jest informowanie o sponsorowaniu przez producentów napojów wysokoprocentowych (powyżej 18 proc.). Producent produktów o zawartości alkoholu pomiędzy 8 a 18 proc. może być sponsorem imprez sportowych, koncertów muzycznych i innych imprez masowych, ale informacja o sponsoringu musi ograniczać się do krótkiej informacji umieszczonej na nośnikach wymienionych w ustawie (np. na bilecie, zaproszeniu czy plakacie). Informowanie o takim sponsoringu w radiu i telewizji możliwe jest tylko pod warunkiem, że informacja będzie ograniczona do nazwy producenta lub znaku towarowego produktu i nie będzie prezentowana w telewizji przez osobę lub z wykorzystaniem wizerunku człowieka.

Także z ustawy z 6 września 2001 r. prawo farmaceutyczne wynika wiele ograniczeń w sponsoringu (nie wszystkie wynikają z ustawy wprost). W ustawie wymieniono zakaz organizowania i sponsorowania spotkań promocyjnych dla osób upoważnionych do wystawiania recept oraz osób prowadzących obrót produktami leczniczymi, podczas których przejawy gościnności wykraczają poza główny cel tego spotkania. Przyjmuje się, że te same zasady należy stosować do konferencji i kongresów naukowych dla osób upoważnionych do wystawiania recept oraz osób prowadzących obrót tymi produktami.

Przepisy ustawy z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych wprost zabraniają informowania o sponsorowaniu przez podmiot prowadzący działalność w zakresie gier cylindrycznych, gier w karty, gier w kości, przyjmowania zakładów wzajemnych (tu z pewnymi wyjątkami) oraz gier na automatach. Na podstawie przepisów ustawy z 9 listopada 1995 r. o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych w ogóle niedopuszczalne jest sponsorowanie przez firmy tytoniowe działalności sportowej, kulturalnej, oświatowej, zdrowotnej i społeczno-politycznej.

Szczególnym zasadom podlega sponsoring audycji radiowych i telewizyjnych, uregulowany w ustawie z 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji. Znajdziemy tam wiele zakazów dotyczących między innymi rodzaju audycji, które nie mogą być sponsorowane (np. serwisy informacyjne), podmiotów, które nie mogą być sponsorami (np. partie polityczne, podmioty, których zasadniczą działalność stanowi produkcja lub dystrybucja produktów, których reklama radiowa i telewizyjna jest zakazana), a także treści banneru sponsorskiego.

@RY1@i02/2010/129/i02.2010.129.087.002b.001.jpg@RY2@

Fot. Archiwum

dr Anna Butruk-Sidor, Kancelaria Pietrzak & Sidor

dr Anna Butruk-Sidor

Kancelaria Pietrzak & Sidor

Ustawa z 24 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. nr 16, poz. 93 ze zm.).