Jak wnieść know-how do spółki rosyjskiej

Zgodnie z prawem rosyjskim przedmiotem wkładu do spółki akcyjnej lub spółki z o.o. mogą być m.in. prawa majątkowe - takim prawem jest prawo wyłączne do know-how. W prawie rosyjskim przyjęto koncepcję, zgodnie z którą właścicielowi informacji składających się na know-how przysługuje prawo wyłączne do korzystania z know-how w dowolny niesprzeczny z prawem sposób. Podobnie jak inne wkłady niepieniężne know-how należy określić w statucie lub akcie założycielskim spółki oraz wycenić jego wartość. W przypadku spółki akcyjnej, jeżeli przedmiotem wkładu są środki niepieniężne i w przypadku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, jeżeli wartość know-how przewyższa 20 tys. rubli, wyceny wartości dokonuje niezależny ekspert. Dodatkowo należy zawrzeć stosowne umowy, które niosą ze sobą określone konsekwencje dla wspólnika wnoszącego taki wkład.

Podstawą do wniesienia prawa wyłącznego do know-how jest umowa zbycia tego prawa w pełnym zakresie. Jest to przypadek o najdalej idących konsekwencjach dla podmiotu uprawnionego z know-how. Uprawniony (wspólnik) traci przysługujące mu dotychczas prawo majątkowe do know-how, a podmiotem tego prawa staje się spółka. Uzyskuje ona prawo do korzystania z know-how w dowolny, niesprzeczny z prawem sposób. Jakiekolwiek próby wprowadzenia ograniczeń co do sposobów korzystania, czasu trwania umowy itp. nie są dopuszczalne. W takich przypadkach umowa może być uznana za nieważną, chyba że spełnia wymagania przewidziane dla umów licencyjnych o udzielenie prawa do korzystania z know-how. Wówczas może być uznana za taką umowę. W tym przypadku spółka uzyskuje jedynie prawo do korzystania z informacji składających się na know-how, a nie prawo wyłączne. Należy przez to rozumieć, że wspólnik zachowuje swoje prawo wyłączne do know-how, które jest ograniczone w takim zakresie, w jakim spółka może korzystać z know-how. W umowie licencyjnej należy określić sposoby korzystania z informacji składających się na know-how oraz czas trwania umowy. W braku określenia czasu trwania umowy istnieje możliwość jej wypowiedzenia, o czym należy powiadomić drugą stronę na sześć miesięcy wcześniej. Umowa może przewidywać dłuższy termin. Ponadto należy mieć na uwadze ogólne postanowienia rosyjskiego kodeksu cywilnego, który stanowi, że w przypadku gdy umowa licencyjna jest zawarta na czas nieoznaczony, to uważa się ją za zawartą na okres pięciu lat. Zarówno umowa zbycia prawa wyłącznego do know-how, jak i umowa licencyjna powinny być zawarte w formie pisemnej pod rygorem nieważności.

Konsekwencje wniesienia know-how do kapitału zakładowego spółki wynikają głównie z charakteru know-how. Ustawodawca rosyjski definiuje know-how m.in. jako informację techniczną, informację z zakresu produkcji lub organizacji, nieznaną innym osobom i na tej podstawie mającą rzeczywistą lub potencjalną wartość ekonomiczną. Z tego wynika, że know-how ma wartość tak długo, jak długo pozostaje informacją nieujawnioną szerszemu kręgowi osób.

Z wniesieniem know-how do spółki wiąże się konieczność przekazania informacji składających się na know-how. Rodzi to obowiązki w zakresie zachowania poufności tych informacji. W przypadku wniesienia prawa wyłącznego do know-how obowiązek zachowania w tajemnicy informacji leży po stronie wnoszącego wkład wspólnika. Jeżeli wkładem jest jedynie prawo do korzystania z know-how na czas określony, to obowiązek zachowania informacji w tajemnicy przez ten czas leży po stronie wspólnika, po tym czasie - po stronie spółki. Niezadośćuczynienie wymogom o poufności uzyskanych informacji pociąga za sobą odpowiedzialność stron umowy. Zakres odpowiedzialności obejmuje zarówno stratę rzeczywistą, jak i utracone korzyści. Obowiązek zachowania poufności know-how przez stronę, tj. wspólnika - w przypadku wniesienia prawa wyłącznego do know-how, czy spółki - w przypadku ustania prawa do korzystania z know-how, trwa tak długo, jak długo informacje składające się na know-how nie staną się powszechnienie znane.

@RY1@i02/2011/207/i02.2011.207.21500060a.802.jpg@RY2@

Marcin Stępień, prawnik w departamencie prawa rosyjskiego, Chałas i Wspólnicy Kancelaria Prawna

Marcin Stępień

prawnik w departamencie prawa rosyjskiego, Chałas i Wspólnicy Kancelaria Prawna

Kodeks cywilny Federacji Rosyjskiej (część czwarta) z 18 grudnia 2006 r. nr 230-FZ.