Jak zgłosić wierzytelność do masy upadłości

W obwieszczeniu o ogłoszeniu upadłości, które zamieszcza się w Monitorze Sądowym i Gospodarczym oraz publikuje w dzienniku o zasięgu lokalnym, oznaczony jest termin, w którym wierzyciele mogą zgłaszać swoje wierzytelności do masy upadłości. W zależności od decyzji sądu wierzyciele mają od jednego do trzech miesięcy na zgłoszenie swych wierzytelności. Opóźnienie w dokonaniu zgłoszenia nie oznacza nieuwzględnienia zgłaszanej wierzytelności, ale może oznaczać obciążenie spóźnionego wierzyciela kosztami postępowania, jakie z opóźnienia wynikły (np. koszt sporządzenia uzupełniającej listy wierzytelności).

Zgłoszenie wierzytelności nie podlega opłacie sądowej. Nie jest także objęte prekluzją dowodową (nawet jeżeli wierzyciel jest przedsiębiorcą), a zatem w przypadku gdyby zgłoszenie było niekompletne, możliwe jest późniejsze uzupełnienie go o nowe fakty i dowody. Zgłoszenie może zostać złożone także przez pełnomocnika, pod warunkiem że zawiera dowód udzielenia pełnomocnictwa (potrzebny jest także dowód uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa).

Zgłoszenie wierzytelności powinno zawierać: imię i nazwisko bądź nazwę albo firmę wierzyciela i odpowiednio jego miejsce zamieszkania albo siedzibę. Oczywiście musi zawierać także określenie wierzytelności wraz z należnościami ubocznymi oraz wartość wierzytelności niepieniężnej, a także dowody stwierdzające istnienie wierzytelności. Należy pamiętać, że wierzyciel musi jedynie uprawdopodobnić istnienie swej wierzytelności (w przeciwieństwie do zwykłego procesu cywilnego, gdzie zastosowanie mają wszystkie reguły dowodowe, sąd upadłościowy nie jest zobligowany do przeprowadzenia pełnego postępowania dowodowego). Oczywiście silne dowody na poparcie wierzytelności są na korzyść wierzyciela, bowiem im dokładniejsze udokumentowanie istnienia wierzytelności, tym większa szansa na jej uznanie na liście wierzytelności.

Ponadto zgłoszenie powinno zawierać wskazanie kategorii, do której wierzytelność ma być zaliczona (chodzi o kategorie z art. 342 prawa upadłościowego - większość wierzytelności handlowych znajduje się w czwartej i piątej kategorii). Wierzyciel powinien także wskazać zabezpieczenia związane z wierzytelnością oraz dołączyć swoje oświadczenie co do tego, w jakiej prawdopodobnie sumie wierzytelność nie będzie zaspokojona z przedmiotu zabezpieczenia. Oświadczenie ma szczególne znaczenie w przypadku upadłości układowej, jako że wierzytelność zabezpieczona rzeczowo automatycznie podlega układowi tylko w wysokości, w jakiej nie znajduje pokrycia w wartości przedmiotu zabezpieczenia.

Jeżeli wierzyciel dochodzi wierzytelności rzeczowej, w stosunku do której upadły nie jest dłużnikiem osobistym (np. dłużnik zabezpieczył hipoteką cudzy dług), należy wskazać przedmiot zabezpieczenia, z którego wierzytelność podlega zaspokojeniu.

Jeżeli co do wierzytelności toczy się postępowanie sądowe lub administracyjne, zgłoszenie musi zawierać opis stanu sprawy. Jeżeli wierzyciel jest wspólnikiem albo akcjonariuszem spółki będącej upadłym - musi także podać liczbę posiadanych udziałów albo akcji oraz ich rodzaj.

Najważniejszym skutkiem zgłoszenia wierzytelności (poza oczywiście umożliwieniem uczestnictwa w postępowaniu upadłościowym zgłaszającemu wierzycielowi) jest przerwanie biegu przedawnienia w stosunku do zgłoszonej wierzytelności pod warunkiem, że wierzytelność została w zgłoszeniu szczegółowo określona. Ogólne określenie wierzytelności (np. stwierdzenie, że zgłasza się wszystkie wierzytelności, jakie przysługują wierzycielowi w stosunku do upadłego) nie przerywa biegu przedawnienia.

Wierzyciel, który został umieszczony na liście wierzytelności, dysponuje prawem sprzeciwu co do uznania wierzytelności innych wierzycieli. Natomiast wierzyciel, któremu odmówiono uznania zgłoszonej wierzytelności, może złożyć sprzeciw tylko w zakresie nieuznania własnej wierzytelności.

@RY1@i02/2011/187/i02.2011.187.210.006b.001.jpg@RY2@

Piotr Zimmerman, radca prawny Zimmerman i Wspólnicy Sp. k.

Piotr Zimmerman

radca prawny Zimmerman i Wspólnicy Sp. k.

Ustawa z 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze (t.j. Dz.U. z 2009 r. nr 175, poz. 1361 z późn. zm.).