Przepisy gwarantują odbiorcy ciągłość dostaw energii

@RY1@i02/2013/075/i02.2013.075.18300120b.802.jpg@RY2@

Wojciech Bigaj, radca prawny w Kancelarii GWJ Gramza Wawrzynowicz Jenerowicz

Kwestie te reguluje art. 5 ust. 2a ustawy - Prawo energetyczne (Dz.U. z 1997 r. nr 54, poz. 348 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem sprzedawca rezerwowy powinien być wskazany przez samego odbiorcę w umowie o świadczenie usługi dystrybucji energii elektrycznej. Chodzi o umowę zawieraną z przedsiębiorstwem energetycznym zajmującym się świadczeniem usług związanych z dystrybucją energii elektrycznej (czyli w praktyce z operatorem systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego).

Jeżeli umowa o świadczenie usług dystrybucji zawarta jest z odbiorcą energii elektrycznej, to należy w niej wskazać dwóch sprzedawców. Pierwszy to sprzedawca podstawowy, czyli wybrany przez odbiorcę i z którym ten ma zawartą umowę sprzedaży energii elektrycznej. Co istotne, sprzedawca podstawowy musi mieć zawartą umowę o świadczenie usług dystrybucji energii elektrycznej z operatorem systemu dystrybucyjnego, do którego sieci przyłączony jest odbiorca. Ponadto umowa o świadczenie usług dystrybucji energii elektrycznej powinna wskazywać zasady zmiany tego sprzedawcy przez odbiorcę.

Niezależnie od oznaczenia sprzedawcy podstawowego umowa o świadczenie usług dystrybucji energii elektrycznej, której stroną jest odbiorca, powinna określać podmiot będący dla tego odbiorcy sprzedawcą rezerwowym. Ponadto w umowie o świadczenie usług dystrybucji odbiorca powinien wyrazić zgodę na zawarcie przez operatora systemu dystrybucyjnego umowy sprzedaży energii elektrycznej ze sprzedawcą rezerwowym. Taka umowa zawierana jest przez operatora na rzecz i w imieniu odbiorcy w razie zaprzestania dostarczania energii przez sprzedawcę podstawowego (czyli sprzedawcę wybranego przez odbiorcę). Takie rozwiązanie ma gwarantować odbiorcy ciągłość w dostawach energii w sytuacji, gdy sprzedawca podstawowy zaprzestanie dostaw (np. z uwagi na złą sytuację finansową).

not. KT