Komu wolno zastąpić prezesa w zarządzaniu firmą

Przepisy prawne nie regulują wprost zasad postępowania w takiej sytuacji (np. przy ustanawianiu zastępcy prezesa, który zachorował, wybrał się na urlop czy wypoczynek itp.). Dają jednak pewne możliwości. W grę wchodzi np. udzielenie pełnomocnictwa albo prokury.

Forma pełnomocnictwa bywa różna - ustna, pisemna zwykła, notarialna. Musi być jednak tożsama z formą wymaganą dla czynności prawnej, do której pełnomocnik ma być umocowany (np. do sprzedaży nieruchomości wymagany jest akt notarialny, więc i dla pełnomocnictwa do tej sprzedaży także potrzeba formy aktu notarialnego). Wyróżniamy pełnomocnictwo ogólne, obejmujące jedynie umocowanie do czynności zwykłego zarządu (np. odbiór korespondencji) i rodzajowe, wskazujące określoną kategorię czynności prawnych, do których umocowany jest pełnomocnik (np. zawieranie umów wytwarzania energii). Istnieją również pełnomocnictwa szczególne, dopuszczalne przy czynnościach prawnych niemających ściśle osobistego charakteru, a dotyczących indywidualnie określonych czynności prawnych (np. kupno samochodu).

Inną metodą zastąpienia prezesa jest udzielenie prokury. Instytucja ta została zdefiniowana w kodeksie cywilnym. Zgodnie z nim, udzielając prokury, przedsiębiorca upoważnia prokurenta do działania w zakresie wszelkich spraw sądowych i pozasądowych związanych z prowadzeniem przedsiębiorstwa. Prokurent może więc reprezentować przedsiębiorcę przed sądami, organami państwowymi i samorządowymi, a także w kontaktach z innymi instytucjami, np. bankami. Władny jest również wytoczyć powództwo, uczestniczyć w rozprawie, zawrzeć ugodę czy zawrzeć umowę kredytu lub pożyczki. Warto nadmienić, że przedsiębiorca nie może udzielić prokury osobie, która reprezentuje go już z innego tytułu (np. spółka jawna nie może udzielić prokury jednemu z tworzących ją wspólników, spółka z o.o. - członkowi własnego zarządu itd.).

Istotnym elementem prokury jest to, że wolno udzielić jej jednej albo kilku osobom. Jeżeli udzielamy jej dwóm lub więcej osobom, możemy dwojako ukształtować ich sytuację, np. każdemu z prokurentów pozwalając działać samodzielnie (tzw. prokura samoistna) albo zastrzec, że prokurent działa wyłącznie wspólnie z innymi prokurentem lub prokurentami (tzw. prokura łączna). Prokurent nie musi być pracownikiem przedsiębiorcy ani być z nim związanym jakimkolwiek stosunkiem prawnym (np. umową-zleceniem).

@RY1@i02/2013/064/i02.2013.064.21500070b.802.jpg@RY2@

Tomasz Błotnicki, prawnik

Tomasz Błotnicki

prawnik