Dłużnik nie może żądać, by należność została odebrana w jego siedzibie
Prowadzę firmę budowlaną. Podpisałem umowę o dzieło z przedsiębiorcą. Jej przedmiotem było ułożenie kostki brukowej na terenie jego firmy. Po wykonaniu prac wystawiłem dwie faktury VAT, ale żadna z nich nie została uregulowana. Za to kontrahent wezwał mnie do stawienia się po pieniądze do jego firmy. Ponadto zarzucił mi, że faktury były nieprawidłowo wystawione. Czy oprócz odsetek mogę żądać rekompensaty za koszty odzyskiwania należności? W jakim terminie to żądanie się przedawnia?
Tak, czytelnik może żądać nie tylko należnej kwoty, ale również odsetek i rekompensaty. W powyższej sprawie nie ulega wątpliwości, iż mamy do czynienia z transakcją handlową zawartą pomiędzy przedsiębiorcami w ramach wykonywanej działalności gospodarczej. Zgodnie zaś z art. 10 ust. 1 ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych (dalej: u.t.z.t.h.) wierzycielowi od dnia nabycia uprawnienia do odsetek przysługuje od dłużnika – i to bez wezwania – równowartość kwoty 40 euro przeliczonej na złote według średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP ostatniego dnia roboczego miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym świadczenie pieniężne stało się wymagalne, stanowiącej rekompensatę za koszty odzyskiwania należności. Co więcej, można jej żądać za każdą niezapłaconą fakturę.
Jednocześnie w myśl art. 10 ust. 2 u.t.z.t.h. oprócz tego świadczenia wierzycielowi przysługuje zwrot (w uzasadnionej wysokości) poniesionych kosztów odzyskiwania należności przewyższających kwotę świadczenia.
Trzeba jednak zaznaczyć, że rekompensata w postaci równowartości kwoty 40 euro przysługuje pod warunkiem, że czytelnik podejmie jakiekolwiek działania zmierzające do odzyskania należności. Nie musi on jednak w sądzie wykazywać wysokości poniesionych kosztów bądź też szkody związanej z dochodzeniem tej należności. Potwierdził to Sąd Okręgowy w Toruniu w wyroku z 22 marca 2018 r. (sygn. akt VI Ga 5/18). Wskazał w nim, że świadczenie to należy się nawet wówczas, gdy był choćby pojedynczy kontakt telefoniczny z dłużnikiem celem przypomnienia o zaległej płatności.
Odnośnie do wezwania dłużnika do odbioru wynagrodzenia przez czytelnika, wskazać należy, że zgodnie z art. 454 par. 1 kodeksu cywilnego (dalej: k.c.) dług pieniężny jest długiem oddawczym, co oznacza, że powinien być spełniony w miejscu zamieszkania lub siedzibie wierzyciela. Wierzyciel nie ma obowiązku stawiać się u dłużnika w celu odbioru pieniędzy.
Jeżeli chodzi o termin przedawnienia roszczeń z tytułu rekompensaty za koszty odzyskiwania należności, zastosowanie znajdzie reguła z art. 118 k.c. Zgodnie z tym przepisem termin przedawnienia dla roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej wynosi trzy lata (por. wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie z 2 stycznia 2018 r., sygn. akt VIII Ga 477/17). ©℗
Podstawa prawna
Art. 10 ustawy z 8 marca 2013 r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 684 ze zm.).
Art. 118, art. 454 par. 1 ustawy z 23 kwietnia 1963 r. – Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1025 ze zm.).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu