Chudsze portfele menedżerów, czyli kiedy prezes UOKiK może nałożyć na nich sankcje

Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów od ponad pięciu lat (od 2015 r.) może nakładać kary pieniężne na osoby zarządzające przedsiębiorstwami. Wynika to z art. 106a oraz 106b ustawy z 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1076; ost.zm. Dz.U. poz. 1086). Maksymalna sankcja dla jednej osoby może wynieść nawet do 2 mln zł. Tyle że jeszcze niedawno wszystkim wydawało się, że to martwe prawo. Kilka dni temu Tomasz Chróstny, prezes urzędu, wszystkich zaskoczył. Poinformował, że 3 grudnia wydał decyzję, w której uznał, że spółki z ciepłowniczej grupy Veolia Polska za zmowę cenową i przetargową powinny zapłacić niemal 120 mln zł, a dodatkowo nałożył sankcję na członka zarządu, który – w ocenie urzędu – odpowiadał za powstanie zmowy. Powinien on zapłacić 200 tys. zł. „Po raz pierwszy w historii UOKiK kary finansowe zostały nałożone również na osobę zarządzającą przedsiębiorstwem, odpowiedzialną za niedozwolone porozumienie. (…) Prezes Urzędu uznał, że ówcześni prezesi zarządów Veolia Energia Warszawa i PGNiG Termika umyślnie doprowadzili do ograniczenia konkurencji na rynku – m.in. obaj aktywnie uczestniczyli w ustaleniach zakresu i realizacji niedozwolonych działań” – tłumaczy UOKiK na swej stronie internetowej.

Przedsiębiorcy zaczęli zadawać sobie pytania: kto i w jakim zakresie może odpowiadać za naruszenia prawa przez firmy, czy można nałożyć karę na osobę fizyczną, nie nakładając jej na przedsiębiorcę, czy wreszcie istotne jest działanie osoby zarządzającej, czy można zostać ukaranym także za zaniechanie?