Wyjęcie jednej cegiełki z systemu prawnego przy jednoczesnym pozostawieniu innych może zrodzić chaos
W rządzie trwają prace nad tarczą antyupadłościową. Założeniem jest wyłączenie obowiązku składania przez dłużnika lub menedżerów dłużnika wniosków o ogłoszenie upadłości w trakcie epidemii. Po jej ustaniu zaś będą oni na to mieli trzy miesiące, a nie 30 dni jak obecnie. To właściwa koncepcja?
DR PATRYK FILIPIAK wspólnik w kancelarii FILIPIAKBABICZ, kwalifikowany doradca restrukturyzacyjny
Rozumiem dobre intencje i chęć ochrony przedsiębiorców przed upadłością. Tak stało się już w Hiszpanii, Szwajcarii oraz w Niemczech. Wskazują na to też światowi eksperci. Projektodawca chce dać firmom czas na odzyskanie stabilności finansowej. Ciężko jest obecnie rozpoznawać składane wnioski o upadłość oraz zabezpieczać majątek dłużników, gdy sądy upadłościowe w zasadzie nie działają. Ponadto po co ogłaszać upadłość, skoro w dobie kryzysu nie będzie popytu na likwidowane przez syndyka aktywa, ergo odzysk dla wierzycieli będzie znikomy? Z kilku przyczyn propozycja budzi jednak wątpliwości. Jest to bowiem wyjęcie jednej cegiełki z systemu prawnego przy jednoczesnym pozostawieniu innych cegiełek, np. możliwości prowadzenia egzekucji cywilnej czy administracyjnej.
o może zrodzić chaos. Brak konieczności złożenia wniosku o upadłość lub restrukturyzację będzie dawało korzyści szybszym wierzycielom – tym, którzy zdobędą lub mają już tytuły egzekucyjne. A zatem cały system równego i sprawiedliwego traktowania wierzycieli zawali się. Należałoby zatem wprowadzić albo powszechne moratorium płatnicze wraz z zakazem wszelakiej egzekucji albo nie ingerować w system w ogóle.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.