Raporty nie tylko z instytucji finansowych

Definicja instytucji zobowiązanej do składania sprawozdań o dokonywanych transakcjach zmieniła się pięć razy od 2000 roku. Ustawa obejmuje takim obowiązkiem wszystkie instytucje finansowe i kredytowe, w tym prowadzące działalność w zakresie przekazów pieniężnych, jak i podmioty uprawnione do usługowego prowadzenia ksiąg. Takie instytucje jak SKOK, domy aukcyjne czy kantory mają obowiązki informacyjne już od kilku lat (choć informacje podane przez nas przed tygodniem wskazywały, że objęte nimi będą dopiero teraz – za co przepraszamy). Ostatnia nowelizacja przepisów służących przeciwdziałaniu praniu brudnych pieniędzy rozszerza jednak krąg zobowiązanych do wspomnianych sprawozdań.

Ustawa będzie bowiem również stosowana do stowarzyszeń prowadzących działalność gospodarczą, których głównym zadaniem jest realizacja celów statutowych. Ustawodawca ocenił, że i w ich przypadku istnieje ryzyko związane z wprowadzeniem do obrotu pieniędzy pochodzących z przestępstw. Zakłada się też możliwość zastosowania ustawy do przedsiębiorców przyjmujących płatności w gotówce o równowartości co najmniej 15 tys. euro.

Regulacja ta implementuje dyrektywę unijną, która definiując krąg podmiotów, do których mają zastosowanie jej przepisy, odnosi się do osób fizycznych lub prawnych jedynie handlujących towarami, nie wskazując na podmioty przyjmujące płatności związane ze świadczeniem usług. W świetle tych przepisów przedsiębiorcy są włączeni do katalogu instytucji obowiązanych, jednak dopiero po spełnieniu ustawowych przesłanek, tj. przyjęciu płatności w gotówce i przy przekroczeniu progu wynoszącego równowartość 15 tys. euro. Przepisy te mają na celu szeroko rozumianą prewencję w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy, zgodną z regulacją wspólnotową.