Przedsiębiorca nie może stosować rażąco wygórowanych kar za rozwiązanie umowy

Przedsiębiorcy dostarczający usługi telekomunikacyjne nie mogą wprowadzać do umów z konsumentami postanowień, które będą zobowiązywały do zapłaty sztywnej kary umownej (np. 1 tys. zł) w przypadku wcześniejszego zerwania umowy przez abonenta. W opinii Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (UOKiK) taka kara powinna być naliczana proporcjonalnie do okresu umowy tzn. np. podpisując umowę na dwa lata i rozwiązując ją po roku, abonent powinien zapłacić połowę ustalonej kwoty - fakt ten musi wynikać bezpośrednio z umowy. Na podstawie postanowień wprowadzających sztywne kary przedsiębiorca ma bowiem możliwość pobrania od abonenta całej kwoty niezależnie od chwili, w której doszło do rozwiązania umowy. Jednocześnie abonent jest pozbawiony jakiejkolwiek podstawy do roszczeń o zmniejszenie kary.

Przedsiębiorcy są zobowiązani do proporcjonalnego obniżania kar umownych na podstawie obowiązujących przepisów. Z dniem 6 lipca 2009 r. weszła w życie nowelizacja ustawy - Prawo telekomunikacyjne (Dz.U. z 2009 r. nr 85, poz. 716). Zgodnie z jej brzmieniem, w przypadku zawarcia umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych, związanej z ulgą przyznaną abonentowi, wysokość roszczenia z tytułu jednostronnego rozwiązania umowy przez abonenta lub przez dostawcę usług z winy abonenta przed upływem terminu, na jaki umowa została zawarta, nie może przekroczyć wartości ulgi. Kwota ta musi być pomniejszona o proporcjonalną wartość ulgi za okres od dnia zawarcia umowy do dnia jej rozwiązania.

Prezes UOKiK wskazał ostatnio również na inne nieprawidłowości, których dopuszczają się przedsiębiorcy telekomunikacyjni. Jednym z popełnianych przez nich grzechów jest niezamieszczanie w cenniku usług telekomunikacyjnych cen za obsługę serwisową. Tymczasem informacje o tych opłatach są bardzo istotne dla konsumenta, ponieważ w przeciwnym razie abonent może zostać obciążany kosztami, których wysokość może być dowolnie ustalona przez operatora. Zwłaszcza korzystanie z obsługi serwisowej, ze względu na różnorodność wykonywanych w tym zakresie usług, może narażać na wysokie koszty.

Adam Makosz

Podstawa prawna

Ustawa z 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz.U. nr 50, poz. 331 z późn. zm.).

Ustawa z 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz.U. nr 171, poz. 1800 z późn. zm.).