Bezprawne używanie określenia hotel narusza interesy klientów

Oznaczenie obiektu na papierze firmowym, wizytówkach, pieczątce firmowej, na własnej stronie internetowej, reklamach czy na dachu budynku, w którym znajduje się obiekt - prawnie chronioną nazwą hotel bez uzyskania decyzji marszałka województwa o zaszeregowaniu obiektu do odpowiedniego rodzaju i kategorii jest praktyką naruszającą zbiorowe interesy konsumentów. Takie stanowisko wyraził 8 września 2009 r. Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, który wydał wyrok rozstrzygający odwołanie jednej z krakowskich spółek (sygn. akt XVII AmA 72/08).

Odwołanie dotyczyło decyzji prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (UOKiK) wydanej 16 lipca 2008 r. Organ stwierdził, że firma prowadząca obiekt świadczący usługi turystyczne bezprawnie używała określenia hotel i w ten sposób naruszyła obowiązek udzielania konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pełnej informacji, co do rodzaju obiektu hotelarskiego. Stosowała też nieuczciwe praktyki rynkowe polegające na wprowadzaniu ich w błąd. Działanie spółki zostało zakwalifikowane m.in. jako naruszenie art. 43 ust. 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych.

Przepis ten stanowi, że nazwy rodzajów i oznaczenia kategorii obiektów hotelarskich podlegają ochronie prawnej i mogą być stosowane wyłącznie w odniesieniu do obiektów hotelarskich. Jak podkreślił prezes UOKiK w swojej decyzji, możliwość oznaczenia obiektu nazwą rodzajową jest prawem przedsiębiorcy przysługującym mu jednak po uprzednim wypełnieniu przez niego, określonych przepisami warunków. Decydując się na korzystanie z niego przedsiębiorca przyjmuje na siebie pewnego rodzaju samoograniczenia polegające na rezygnacji z części własnej suwerenności i na poddaniu się kontroli właściwego marszałka województwa, który z chwilą uprawomocnienia się decyzji o zaszeregowaniu obiektu uzyskuje wobec tego przedsiębiorcy określone uprawnienia władcze. Może bowiem dokonywać czynności kontrolnych w zakresie przestrzegania wymagań określonych w art. 35 ustawy o usługach turystycznych, a w razie niedopełnienia tych wymagań zmieniać, z urzędu, rodzaj lub kategorię obiektu lub nawet nakazać wstrzymanie świadczenia usług hotelarskich

Obowiązująca w tym kształcie regulacja prawna chroni więc w sposób bezpośredni interesy konsumentów przed zaniżaniem standardów i jakości świadczonych przez przedsiębiorcę usług. Działania polegające na posługiwaniu się przez przedsiębiorcę do oznaczania obiektu hotelarskiego prawnie chronioną nazwą hotel, nie posiadając stosownej decyzji naruszały więc przepis art. 43 ust. 1 ustawy o usługach turystycznych i posiada znamiona praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów określonej w art. 24 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, gdyż konsumentom udzielana jest nierzetelna, nieprawdziwa i niepełna informacja o rodzaju obiektu hotelarskiego.

Nazwa hotel może być bowiem stosowana wyłącznie w odniesieniu do obiektów hotelarskich posiadających decyzje marszałka województwa, a wcześniej wojewody o zaszeregowaniu obiektu do odpowiedniego rodzaju i kategorii obiektów hotelarskich. Nie ma przy tym znaczenia fakt, czy obiekt w rzeczywistości spełnia wymogi określone dla hoteli. Prezes UOKiK zakazał firmie stosowania nieuczciwej praktyki i wymierzył przedsiębiorcy karę pieniężną w wysokości 5360 zł. Jego argumentację podzielił także SOKiK, który oddalił odwołanie spółki.

Adam Makosz

z 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych (t.j. Dz.U. z 2004 r. nr 223, poz. 2268 z późn. zm.).

z 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz.U. nr 122, poz. 1319 z późn. zm.).