Błędny wniosek do zwrotu

Sporządzenie przez adwokata lub radcę prawnego wniosku o ogłoszenie upadłości wbrew przewidzianym przez prawo wymogom spowoduje jego zwrot bez możliwości uzupełnienia braków. Jeżeli natomiast wnioskodawca nie jest reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, to pomimo niezawarcia informacji wskazanych w ustawie lub nieopłacenie pisma, nadal ma szansę na ich dodanie w późniejszym czasie. Takie zmiany wprowadziła nowelizacja Prawa upadłościowego i naprawczego. Nowe regulacje zaczęły obowiązywać pod koniec ubiegłego roku.

Zgodnie z nowymi przepisami złożenie przez profesjonalnego pełnomocnika wniosku o ogłoszenie upadłości niespełniającego wymogów zawartych w ustawie lub nienależycie opłaconego, skutkuje jego zwrotem bez wezwania o poprawienie braków lub uiszczenie opłaty. Jeżeli jednak w terminie tygodniowym od doręczenia powyższego zarządzenia wniosek zostanie ponownie wniesiony, wywoła on skutek od daty pierwotnego złożenia.

Warunkiem jest oczywiście sporządzenie go w sposób odpowiadający wymogom ustawowym oraz uiszczenie należnej opłaty w przewidzianej prawem wysokości. Skutek taki nie nastąpi natomiast w przypadku ponownego zwrotu wniosku z tych samych przyczyn, które wskazano przy pierwszym jego rozpatrzeniu. W myśl nowej ustawy w przypadku popełnienia błędów w sporządzanym wniosku w lepszej sytuacji pozostaje zatem ten przedsiębiorca, który nie jest reprezentowany przez adwokata lub radcę prawnego. Dłużnik, który nie korzysta z pomocy profesjonalnego pełnomocnika może być bowiem wezwany do uzupełnienia zaistniałych braków.

Wprowadzone regulacje zostały uchwalone jako wykonanie obowiązku dostosowania systemu prawa do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 10 listopada 2009 r. (sygn. akt P 88/08). Według wcześniejszych przepisów wniosek był zwracany bez wzywania o jego uzupełnienie lub opłacenie zarówno w przypadku, gdy został złożony przez samego dłużnika, jak i reprezentującego go adwokata lub radcę prawnego. Trybunał stwierdził, że takie unormowanie naruszało prawo do sądu. Zwrócony wniosek nie wywoływał bowiem skutków prawnych, czego z kolei konsekwencją był brak możliwości wszczęcia przez zadłużonego przedsiębiorcę postępowania o ogłoszenie upadłości. Obowiązujące wówczas rozwiązanie prowadziło więc niejednokrotnie do nieterminowego składania kolejnego wniosku, co natomiast wiązało się z zagrożeniem dla dłużnika w postaci konieczności poniesienia odpowiedzialności odszkodowawczej. W skrajnych przypadkach możliwe nawet było orzeczenie przez sąd zakazu prowadzenia działalności gospodarczej.

Agnieszka Bobowska

agnieszka.bobowska@infor.pl

Art.1 ustawy z dnia 22 października 2010 r. o zmianie ustawy - Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. 2010 nr 230 poz. 1509).