Zwodnicze efekty trzepotu rzęs

Siła oddziaływania reklamy determinuje codzienne wybory lub, co jest równie istotne, kreuje u odbiorców nowe potrzeby. Gra idzie o wysoką stawkę, a w jej reguły wpisują się zręczne techniki marketingowe. Machina reklamowa funkcjonuje do momentu, gdy przekaz zostanie poddany ocenie z punktu widzenia obowiązujących przepisów prawa lub wewnętrznych kodeksów etycznych przyjętych w danej branży. Dzieje się tak, gdy określone grupy osób - przedsiębiorcy (i klienci) lub konsumenci - uznają, że dany przekaz reklamy wprowadza je w błąd, a co za tym idzie narusza ich interesy. Na straży interesów przedsiębiorcy (i pośrednio konsumentów) stoi ustawa z 16 kwietnia 1993 roku o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (t.j. Dz.U. z 2003 r. nr 153, poz. 1503 ze zm.). Konsumentów chroni ustawa z 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (Dz.U. nr 171, poz. 1206 ze zm.). Dodatkowym orężem dla obu tych grup jest możliwość odwołania się do kodeksu etyki reklamy, przyjętego przez Związek Stowarzyszeń Rady Reklamy (organizacja ta odpowiada za samoregulację w dziedzinie reklamy w Polsce). W świetle powołanych wyżej aktów działania reklamowe nakierowane na wprowadzenie w błąd uznane są za naganne. Z reguły przy definicji pojęcia reklamy wprowadzającej w błąd stosuje się odwołanie do dyrektywy z 10 września 1984 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich dotyczących reklamy wprowadzającej w błąd. Zgodnie z nią reklama wprowadzająca w błąd oznacza każdą reklamę, która w jakikolwiek sposób, w tym przez swoją formę, wprowadza lub może wprowadzić osoby, do których jest skierowana lub dociera. Także ta, która z powodu swojej zwodniczej natury może wpłynąć na ich postępowanie gospodarcze lub z tych powodów szkodzi lub może szkodzić konkurentowi.