Organizator odpowiada za wszystko

Nowe przepisy rozszerzają zakres informacji dotyczących sprzedawanej imprezy, które organizator czy agent turystyczny będzie musiał przekazywać turyście. Nie wystarczy, że poinformuje o cenie, musi podać kwotę wraz z podatkami i wszystkimi dodatkowymi opłatami. Poza tym musi dokładnie określić miejsce pobytu, trasę i czas trwania imprezy, rodzaj środka transportu, zakwaterowania, liczbę posiłków czy szczegółowy program zwiedzania, wycieczek lub innych usług, jeśli są uwzględnione w cenie. Poza tym turysta przed zawarciem umowy musi mieć wiedzę o minimalnej liczbie osób wymaganych, aby impreza się odbyła, terminie powiadomienia o ewentualnym jej odwołaniu, prawie do rozwiązania umowy za opłatą oraz o jej wysokości, o obowiązujących przepisach paszportowych, wizowych i sanitarnych czy o ubezpieczeniach obowiązkowych lub dobrowolnym na pokrycie kosztów rozwiązania umowy na własne żądanie.

Kosztowne błędy

Paweł Niewiadomski, prezes Polskiej Izby Turystyki, zwraca uwagę, że konsekwencje niespełnienia tego obowiązku mogą być kosztowne dla organizatora. Jeśli bowiem w umowie nie będzie informacji o płatnych leżakach na plaży, czy minibarze w opcji all inclusive, co jest częstym niedopatrzeniem biur podróży, klienci nie będzie musieli płacić za te usługi. Rachunek pokryje organizator.

Znowelizowane przepisy określają też dokładnie, kiedy organizator może podnieść cenę imprezy: jeśli wzrosły ceny przewozów w związku z podwyżką cen paliwa, podatki lub opłaty od usług turystycznych czy kursy walut. Klauzulę o możliwych podwyżkach może zawrzeć w umowie. - Jeśli to zrobi, musi pamiętać, że jednocześnie klient będzie miał prawo do żądania obniżenia ceny, z tych samych powodów. Jeśli klauzuli o ewentualnych zmianach cen nie umieści w umowie, nie będzie miał do tego prawa - komentuje dr Dominik Borek, radca prawny z Ministerstwa Sportu i Turystyki. Zgodnie z nowymi przepisami, cena nie może być podwyższana w okresie 20 dni przed datą rozpoczęcia imprezy.

Nowe obowiązki spadną nie tylko na organizatorów i pośredników sprzedaży wycieczek, ale też agentów i podmioty świadczące powiązane usługi turystyczne. Chodzi o firmy specjalizujące się na przykład w sprzedaży biletów lotniczych, a oprócz tego ułatwiające wykupienie noclegu w hotelu czy wynajęcie samochodu od innego przedsiębiorcy.

Trzy lata na reklamację

Dotychczas skargi i zażalenia na imprezę turysta musiał kierować do organizatora, czyli biura podróży. Teraz będzie mógł je wysłać też do agenta turystycznego, za pośrednictwem którego kupował wakacyjny wyjazd. Dla agentów oznacza to dodatkową pracę - ewidencjonowanie takich skarg i niezwłoczne ich wysyłanie do organizatora. Przestaje obowiązywać 30-dniowy termin na złożenie reklamacji, a roszczenia będą przedawniać się po trzech, a nie - jak dotąd po dwóch latach.

Rozszerzenie zakresu odpowiedzialności biur podróży, zdaniem specjalistów, zmusi je do rozbudowania działów reklamacji, a wzięcie będą mieć szczególnie specjaliści biegli w sztuce negocjowania warunków polubownego rozwiązywania sporów. - Organizator będzie się mógł uchylić od odpowiedzialności tylko wówczas, gdy winę za niezgodne z umową wykonanie usługi będzie ponosił podróżny, osoba trzecia, do tego nie dało się przewidzieć lub uniknąć takiej sytuacji - wymienia Paweł Niewiadomski.

Agent jak organizator

Istotna zmiana dotyczy agentów turystycznych. Zmienia się definicja wykonywanej przez nich działalności. Są agentami, jeśli oferują do sprzedaży imprezy turystyczne przygotowane przez organizatora turystyki.

- A to oznacza, że jeśli będą też oferować pakietowanie usług turystycznych, czyli sprzedawać np. przelot i nocleg, które połączą w jedną imprezę to będą zmuszeni do zmiany profilu działalności. W takiej sytuacji staną się bowiem organizatorami turystyki, ze wszelkimi tego konsekwencjami - podkreśla dr Dominik Borek.

Jeśli chodzi o podmioty świadczące powiązane usługi turystyczne, to będą one musiały posiadać zabezpieczenia dla swojej działalności, takie jak dziś mają biura podróży, co wiąże się z koniecznością zawarcia umowy na gwarancję bankową, ubezpieczeniową, umowy ubezpieczeniowej na rzecz podróżnych lub umowy o turystyczny rachunek powierniczy.

- Oprócz tego każdy taki podmiot musi do 21. dnia każdego miesiąca składać deklarację do Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego o przeprowadzonej sprzedaży oraz naliczać od niej składkę, którą należy wpłacać na konto Turystycznego Funduszu Gwarancyjnego - tłumaczy Dominik Borek. Zaznacza jednak, że podmioty świadczące powiązane usługi turystyczne odpowiadają tylko za należyte wykonanie tych usług, w których się specjalizują. Za inne, sprzedawane przy okazji, wyłączną odpowiedzialność ponoszą dostawcy poszczególnych usług turystycznych. Nowe przepisy nakładają na te podmioty obowiązek informowania o takiej sytuacji klientów. Jeśli tego nie zrobią, mogą ponosić odpowiedzialność za całość usług.

- Dlatego też stawka ubezpieczenia w ramach pierwszego filaru oraz opłata na Turystyczny Fundusz Gwarancyjny w ramach drugiego filaru została w ich przypadku określona na połowę tego, co płaci dziś biuro podróży. Zatem na TFG muszą odprowadzać maksymalnie 7 zł od każdego klienta - dodaje Dominik Borek.

Co grozi za niewypełnienie nowych obowiązków podmiotom świadczącym usługi powiązane. Po pierwsze, zakaz wykonywania działalności przez trzy lata, po drugie, wykreślenie z rejestru organizatorów turystyki i pośredników turystycznych. Przedsiębiorca, który będzie chciał mimo to prowadzić działalność na rynku, może natomiast spodziewać się kary grzywny, ograniczenia wolności lub nawet kary pozbawienia wolności do trzech lat.

@RY1@i02/2018/103/i02.2018.103.13000020a.801.jpg@RY2@

Fot. Shutterstock

Patrycja Otto

patrycja.otto@infor.pl