System delegowania sędziów niezgodny z prawem unijnym
Trybunał Sprawiedliwości UE uznał, że przepisy, kt ó re umożliwiają ministrowi sprawiedliwości na podstawie niejawnych kryteri ó w z jednej strony delegować sędziego do sądu karnego wyższej instancji, a z drugiej bez podania przyczyn go z tej delegacji odwołać, są niezgodne z art. 19 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej. To odpowiedź na pytanie prejudycjalne skierowane przez sędzię Annę Bator-Ciesielską z Sądu Okręgowego w Warszawie.
W myśl art. 77 par. 1 ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 2072 ze zm.) minister sprawiedliwości może delegować sędziego - za jego zgodą - do orzekania lub dokonywania czynności administracyjnych w innym sądzie. Musi przy tym mieć „na względzie racjonalne wykorzystanie kadr sądownictwa powszechnego oraz potrzeby wynikające z obciążenia zadaniami poszczególnych” jednostek. Jednak na podstawie par. 4 tego samego przepisu MS może w każdej chwili sędziego z nowego miejsca zawrócić. Osoba delegowana na czas nieokreślony musi się o tym dowiedzieć z trzymiesięcznym uprzedzeniem, jeśli zaś była delegowana na czas oznaczony - można ją odwołać z dnia na dzień. Co więcej, na co zwrócił uwagę trybunał w Luksemburgu, przepisy nie określają szczegółowych warunków takiej roszady.
We wczorajszym wyroku TSUE nie zakwestionował prawa państw członkowskich do ustanawiania systemu, w którym sędziowie mogą, w interesie służby, być tymczasowo kierowani z jednego sądu do drugiego. - Poszanowanie wymogu niezawisłości zakłada jednak, że przepisy regulujące delegowanie sędziów będą przewidywać gwarancje niezawisłości i bezstronności, niezbędne w celu uniknięcia ryzyka wykorzystywania takiego delegowania do politycznej kontroli treści orzeczeń sądowych - uznał trybunał.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.