Układowy urlop nie może dyskryminować

Sprawa, którą rozpatruje TSUE, dotyczy ojca z Francji, który jest zatrudniony w kasie chorych jednego z francuskich departamentów. Tamtejszy układ zbiorowy obejmujący instytucje zabezpieczenia społecznego przewiduje, że pracownice tych jednostek (samodzielnie wychowujące dziecko) po zakończeniu ustawowego urlopu macierzyńskiego mogą skorzystać m.in. z trzymiesięcznego urlopu z prawem do połowy wynagrodzenia. Samotny ojciec wystąpił do pracodawcy o tę dodatkową opiekę, ale ten mu odmówił. Decyzję argumentował tym, że przepis układu wyraźnie uprawnia do urlopu jedynie kobiety. Związek zawodowy reprezentujący pracownika wniósł pozew do sądu pracy o uznanie odmowy za bezskuteczną (bo jest dyskryminująca). Ten ostatni skierował pytanie prejudycjalne do TSUE. Wniósł o rozstrzygnięcie, czy w omawianym przypadku ma zastosowanie dyrektywa 2006/54/WE z 5 lipca 2006 r. w sprawie wprowadzenia w życie zasady równości szans oraz równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zatrudnienia i pracy (Dz.U. 2006, L 204, s. 23).

Rzecznik generalny przypomniał, że kwestia dodatkowych okresów urlopu, udzielanych po upływie ustawowego macierzyńskiego, rozważana była przez TSUE już w wyroku Hofmann (z lipca 1984 r., sygn. 184/83). Zgodnie z nim – w kontekście odstępstw od zasady równego traktowania – zasadna jest ochrona kobiet w aspekcie biologicznym (możliwość powrotu do zwykłych funkcji fizjologicznych i umysłowych po porodzie) oraz szczególnych relacji między matką a jej dzieckiem w trakcie okresu, jaki następuje po ciąży i porodzie. Jeśli dane uprawnienie spełnia te dwa kryteria, to nie dojdzie do dyskryminacji mężczyzn.