Odprawa na koniec zatrudnienia nie dla wszystkich

Sprawa dotyczyła pracownicy z Hiszpanii, którą w 2005 r. gmina Madryt powołała na stanowisko członka personelu tymczasowego pełniącego obowiązki pracownika utrzymania terenów zielonych (w rozumieniu prawa UE to rodzaj zatrudnienia na czas określony). Akt powołania wskazywał, że została zatrudniona na wakujące stanowisko urzędnicze (do czasu jego obsadzenia w formie mianowania). W kwietniu 2013 r. pracownicę poinformowano, że jej stanowisko zostało obsadzone przez urzędnika i że w związku z tym kończy pełnienie obowiązków. Kobieta zwróciła się do gminy Madryt o wypłatę odprawy. Zgodnie z prawem hiszpańskim przysługuje ona pracownikom w razie zwolnienia z obiektywnych powodów (m.in. niezdolności zatrudnionego do pracy zaistniałej po faktycznym rozpoczęciu obowiązków albo względów gospodarczych, technicznych lub dotyczących organizacji lub produkcji).

Miasto odmówiło, uzasadniając swoją decyzję m.in. tym, że zatrudnienie zakończyło się z uwagi na spełnienie warunku znanego od początku podjęcia pracy (obsadzenie stanowiska przez urzędnika). Jego zdaniem nie doszło w omawianym przypadku do dyskryminacji, bo osobom zatrudnionym na czas nieokreślony też nie przysługuje odprawa, jeśli zwolniono je ze zwykłych przyczyn (a nie tych obiektywnych, wymienionych w hiszpańskich przepisach).