Kłopoty szpitala uzasadniają leczenie za granicą

Państwo członkowskie muszą udzielić zgody na świadczenie usługi medycznej w innym kraju UE, jeżeli nie można jej wykonać na jego terytorium z powodu czasowych braków w jego placówkach szpitalnych.

Takie stanowisko zaproponował rzecznik generalny Trybunału Sprawiedliwości UE Pedra Cruza Villalóna w sprawie obywatelki Rumunii, której rumuński szpital odmówił wykonania operacji ze względu na przeludnienie i brak środków medycznych. Kobieta w efekcie skorzystała z usług placówki niemieckiej, która wystawiła rachunek na 18 tys. euro.

Zgodnie z przepisami UE ubezpieczony obywatel Wspólnoty może skorzystać z opieki medycznej w innym państwie, a jej koszty są zwracane przez państwo zamieszkania chorego. Przy czym ma ono prawo odnówić refundacji, jeżeli pomoc, której potrzebuje chory, znajduje się wśród oferowanych świadczeń i może mu zostać udzielona w odpowiednim czasie na jego terytorium.

Sąd rumuński, który rozpoznaje sprawę, zwrócił się do TSUE o ustalenie, czy ogólny brak podstawowych środków sanitarnych w państwie zamieszkania jest sytuacją, która uniemożliwia przeprowadzenie leczenia. Wskutek czego obywatel kraju należącego do Unii może dochodzić prawa do leczenia w innym państwie członkowskim na rachunek ubezpieczyciela ojczystego.

W swojej opinii rzecznik ocenił dwie kwestie. Po pierwsze, czy niedostatek lub brak środków w placówce może być w niektórych okolicznościach równoznaczny z sytuacją, w której nie jest możliwe wykonanie określonej usługi medycznej we właściwym czasie w państwie pacjenta. Po drugie rozważył, czy to samo ma miejsce, jeżeli braki lub niedostatek w ośrodkach medycznych mają charakter strukturalny.

W przypadku pierwszego pytania rzecznik uznał, że kraj członkowski jest zobowiązany udzielić zgodę na skorzystanie z leczenia w innym państwie, jeżeli braki o charakterze koniunkturalnym rzeczywiście uniemożliwiają wykonanie danej usługi nawet w jednej z jego placówek.

Z kolei w odpowiedzi na drugie pytanie stwierdził, że jeżeli brak środków medycznych wynika z braków systemowych, to kraj ojczysty nie jest zobowiązany do udzielenia choremu zgody na wykonanie świadczenia w innym państwie Unii. Będzie on zobowiązany do tego tylko wtedy, gdy jej wydanie nie będzie zagrażać istnieniu systemowi świadczeń społecznych.

Tomasz Zalewski

 tomasz.zalewski@infor.pl

ORZECZNICTWO

Stanowisko rzecznika generalnego TSUE, sygn. akt C-268/13. www.serwisy.gazetaprawna.pl/orzeczenia