Konieczne jest opracowanie planów operacyjno-ratowniczych

Nie sporządzając zewnętrznych planów operacyjno-ratowniczych dla wszystkich zakładów podlegających przepisom art. 9 Dyrektywy Rady 96/82/WE z 9 grudnia 1996 r. w sprawie kontroli niebezpieczeństwa poważnych awarii związanych z substancjami niebezpiecznymi, Hiszpania uchybiła swym zobowiązaniom państwa członkowskiego (ciążącym na niej z mocy art. 11 ust. 1 lit. c) tej dyrektywy).

Prawo UE wymaga, by państwa członkowskie poddawały przeglądom, testom, a w razie konieczności zmieniały czy uaktualniały co najmniej co trzy lata wewnętrzne i zewnętrzne plany operacyjno-ratownicze w zakładach przemysłowych używających substancji niebezpiecznych dla ludzi i środowiska. Uznawszy, że Hiszpania nie spełnia tego obowiązku, Komisja Europejska wezwała ją do przedstawienia uwag. Hiszpania odpowiedziała, że spośród jej 280 zakładów w 2008 roku 186 dysponuje zewnętrznym planem operacyjno-ratowniczym. Podniosła też, że dyrektywa 96/82 określa termin dostarczenia właściwym organom niezbędnych informacji, ale nie przewiduje żadnego terminu sporządzenia zewnętrznych planów operacyjno-ratowniczych. Wówczas Komisja wniosła skargę do TS przeciwko Hiszpanii. Trybunał przyznał Komisji rację, orzekając, że Hiszpania uchybiła swym obowiązkom państwa członkowskiego.

Sędziowie podkreślili, że choć jest prawdą, iż obowiązek sporządzenia zewnętrznych planów operacyjno-ratowniczych wiąże się z obowiązkiem przekazania niezbędnych informacji właściwym organom, to jednak prowadzący zakłady muszą to czynić w wyznaczonym terminie. W tych okolicznościach fakt, że w niektórych przypadkach nie przekazano nawet niezbędnych informacji, nie może uzasadniać braku zewnętrznych planów operacyjno-ratowniczych.

Opracowała Dobromiła Niedzielska-Jakubczyk