FINANSOPEDIA

to dyrektywa w sprawie rynków instrumentów finansowych. Jej cel to ochrona inwestorów, promowanie konkurencji w sektorze usług finansowych oraz zwiększenie przejrzystości rynku i standaryzacja usług inwestycyjnych świadczonych przez instytucje finansowe. Regulacje dotyczą w szczególności obrotu instrumentami rynku pieniężnego, jednostkami funduszy inwestycyjnych oraz papierami wartościowymi i instrumentami pochodnymi, a także świadczenia usług powierniczych i doradztwa inwestycyjnego.

to instrumenty finansowe, takie jak: akcje, obligacje, instrumenty rynku pieniężnego, instrumenty pochodne, jak również jednostki uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych. Wymogi dotyczą także usług inwestycyjnych, w tym usługi zarządzania portfelem, w którego skład wchodzi jeden lub większa liczba papierów wartościowych na zlecenie, oraz usługi doradztwa inwestycyjnego i powiernictwa papierów wartościowych.

- MiFID spowodował, że w ramach podstawowych usług inwestycyjnych, np. dystrybucji funduszy czy otwarcia rachunku maklerskiego, m.in. banki każdemu klientowi proponują wypełnienie testu adekwatności. Dotyczy on wiedzy i doświadczenia klienta w zakresie inwestowania. Wypełnienie testu nie jest obligatoryjne, klient może odmówić, ale wtedy bank nie jest w stanie ocenić, czy klient ma odpowiednią wiedzę na temat instrumentu finansowego, którym jest zainteresowany. W teście adekwatności nie ma ocen, jest tylko sprawdzenie wiedzy i doświadczenia klienta w zakresie inwestowania. Sławomir Olszewski, dyrektor biura produktów inwestycyjnych i usług maklerskich w Pekao, wskazuje, że jeżeli klient korzysta z usługi doradztwa inwestycyjnego lub zarządzania portfelem, to dodatkowo musi (nie ma tutaj możliwości odstąpienia) wypełnić test odpowiedniości, który oprócz wiedzy i doświadczenia dotyczy również sytuacji finansowej klienta, poziomu akceptowanego ryzyka czy horyzontu czasowego. Na podstawie analizy wyników takiego kwestionariusza bank jest w stanie zarekomendować zestaw instrumentów finansowych odpowiadający profilowi inwestycyjnemu klienta. W uproszczeniu sprowadza się to do rekomendowania mniej lub bardziej ryzykownych portfeli (z punktu widzenia ryzyka inwestycyjnego), w zależności od oceny klienta.

MK