Dyskryminujące okoliczności łagodzące

Wyrok z 27 marca 2018 r. w sprawie Aleksandrow p. Rosji (skarga nr 14431/06) jest ważną wytyczną dla sędziów co do sposobu indywidualizowania kary pozbawienia wolności. Rozpatrując okoliczności łagodzące, sędziowie powinni brać pod uwagę, czy nie są one dyskryminujące. W 2005 r. Aleksandrow został uznany za winnego pobicia funkcjonariusza policji i skazany na rok pozbawienia wolności. Podczas zdarzenia był pod wpływem narkotyków. W apelacji od wyroku skazany wskazał na okoliczności łagodzące, które kwalifikowały go do kary wolnościowej. Podniósł w szczególności, że sąd rejonowy nie uwzględnił pozytywnej opinii oskarżonego wśród sąsiadów. Według sądu Aleksandrowowi nie przysługiwała łagodniejsza kara, ponieważ nie był on zameldowany w Moskwie (miejscu popełnienia czynu). Takie podejście było zdaniem skarżącego dyskryminujące. Sąd apelacyjny rozważył dwie przesłanki wpływające na łagodniejszy wymiar kary wynikające z rosyjskiego kodeksu karnego: stan psychiki skarżącego (uzależnienie od narkotyków i problemy psychiczne) oraz brak zameldowania w Moskwie. Obie przesłanki sąd uznał za nieaktualne i oddalił apelację.